Με αφορμή την γυναικεία εθνική ομάδα του Ιράν και τη συμμετοχή της στο Παγκόσμιο Κύπελλο που γίνεται στην Αυστραλία με επτά αθλήτριες να ζητούν πολιτικό άσυλο, ο πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της χώρας Μεχντί Τατζ έβαλε ένα τεράστιο ερωτηματικό στη συμμετοχή της ανδρικής ομάδας στο Αμερικανικό Μουντιάλ.
Όπως είναι γνωστό το Ιράν θα αγωνιστεί σε Αμερικανικό έδαφος, στην Καλιφόρνια και στο Σιάτλ θα δώσει τους πρώτους αγώνες του με Βέλγιο, Αίγυπτο και Νέα Ζηλανδία.
Οι δηλώσεις του που προκάλεσαν ερωτηματικά ήταν:
«Ο Αμερικανός πρόεδρος έγραψε δύο tweets απαιτώντας να χορηγηθεί πολιτικό άσυλο στις παίκτριές μας και ότι αν η Αυστραλία δεν το έκανε, θα το έκανε ο ίδιος. Προκάλεσε 160 μάρτυρες σκοτώνοντας τα κορίτσια μας στο Μινάμπ και τώρα κρατά τα κορίτσια μας ομήρους. Πώς μπορεί κανείς να είναι αισιόδοξος για το Παγκόσμιο Κύπελλο στις Ηνωμένες Πολιτείες υπό αυτές τις συνθήκες;» δήλωσε στην κρατική τηλεόραση του Ιράν.
«Εάν το Παγκόσμιο Κύπελλο διεξαχθεί υπό αυτές τις συνθήκες, ποιος λογικός άνθρωπος θα έστελνε την εθνική του ομάδα σε ένα τέτοιο μέρος;» αναρωτήθηκε.
Κάτι τέτοιο όμως δεν είναι απλό. Δεν είναι εύκολο να παραιτηθεί μια ομάδα από το Μουντιάλ. Καταρχήν ήδη η χώρα έχει εισπράξει προκαταβολές για τη συμμετοχή της από τη FIFA
- 1,29 εκ. ευρώ για τη συμμετοχή της
- Περιμένει άλλα 12,9 εκ. ευρώ για την παρουσία της εκεί.
- Αν αποσυρθεί σε διάστημα μεγαλύτερο των 30 ημερών πριν τους αγώνες (11/6) θα πληρώσει 236.000 ευρώ, ενώ εάν το διάστημα είναι μικρότερο το πρόστιμο ανεβαίνει στα 430.000 ευρώ.
Κι αν αυτά τα ποσά φαίνονται μικρά υπάρχει και το βαρύ πρόστιμο των 12 εκ. ευρώ που μπορεί να αφορά σε διαφυγόντα κέρδη και όλα τα σχετικά.
Μπορεί να πει κάποιος ότι το Ιράν δεν… φοβάται τον Τραμπ, θα φοβηθεί τη FIFA;
Υπάρχουν και οι ποδοσφαιριστές της Εθνικής, αυτοί που ίδρωσαν για να φτάσει στα τελικά η Εθνική Ιράν. Όλοι τους δεν είχαν τη φιλοδοξία απλά να παίξουν στο Μουντιάλ, αλλά να έχουν κι ένα καλύτερο συμβόλαιο σε ομάδες έξω από τη χώρα τους.
Μόλις 6 παίκτες από αυτούς που αγωνίστηκαν στα προκριματικά βγάζουν το ψωμί τους στο εξωτερικό και ο μόνος που μπορεί να συνεχίσει να το κάνει είναι Ταρέμι στον Ολυμπιακό και ο Χοσεϊνί της Καϊσερίσπορ. Οι άλλοι τέσσερις αγωνίζονται σε ομάδες των ΗΑΕ κάτι που δεν τους εξασφαλίζει την παραμονή εκεί. Οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές δεν θέλουν να δοξάσουν μόνο να δοξάσουν την χώρα τους, έμμεσα και το καθεστώς της, αλλά και να εξασφαλίσουν το μέλλον τους μια και δύσκολα μπορεί να συνεχιστεί το πρωτάθλημα στη χώρα.






