Την άποψη ότι οι Κούρδοι αποτελούν το πλέον παραμελημένο έθνος της Μέσης Ανατολής εκφράζει σε άρθρο του στην Telegraph ο Ντέιβιντ Χάρις, εκτελεστικός πρόεδρος του Ινστιτούτου για τη Μελέτη του Παγκόσμιου Αντισημιτισμού. Όπως αναφέρει, περισσότεροι από 40 εκατομμύρια Κούρδοι στερούνται δικού τους κράτους εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα, παρά το γεγονός ότι η δημιουργία κουρδικού κράτους είχε προβλεφθεί στη Συνθήκη των Σεβρών το 1920.
Οι διώξεις και ο κατακερματισμός
Μετά τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τα κουρδικά εδάφη διαμοιράστηκαν μεταξύ Τουρκίας, Συρίας, Ιράκ και Ιράν. Ο Χάρις υποστηρίζει ότι οι Κούρδοι έχουν υποστεί διώξεις, καταστολή της γλώσσας και της πολιτιστικής τους ταυτότητας, ενώ στο Ιράκ υπήρξαν θύματα γενοκτονίας κατά την εκστρατεία Ανφάλ του Σαντάμ Χουσεΐν. Παράλληλα, σημειώνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες δυτικές χώρες αξιοποίησαν τη βοήθεια των Κούρδων εναντίον του Χουσεΐν και του ISIS, χωρίς όμως να στηρίξουν τις εθνικές τους επιδιώξεις.
Η σύγκριση με την παλαιστινιακή υπόθεση
Ο Χάρις διερωτάται γιατί η διεθνής κοινότητα δείχνει έντονο ενδιαφέρον για την παλαιστινιακή υπόθεση, ενώ αγνοεί το κουρδικό ζήτημα. Υπογραμμίζει ότι οι Παλαιστίνιοι αριθμούν περίπου πέντε εκατομμύρια ανθρώπους, ενώ οι Κούρδοι ξεπερνούν τα 40 εκατομμύρια. Κατά τον ίδιο, η διαφορετική αντιμετώπιση οφείλεται στο ότι η παλαιστινιακή υπόθεση εντάσσεται ευκολότερα στο αφήγημα «καταπιεστή και καταπιεζόμενου» με το Ισραήλ ως βασικό υπεύθυνο, ενώ οι αντίπαλοι των Κούρδων είναι κυρίως αραβικά, ιρανικά και τουρκικά καθεστώτα, γεγονός που δεν προσελκύει το ίδιο ενδιαφέρον.
Το Κουρδιστάν του Ιράκ και η διεθνής σιωπή
Ο Χάρις κάνει ιδιαίτερη αναφορά στην Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν στο βόρειο Ιράκ, την οποία περιγράφει ως μία από τις πιο σταθερές, ανοιχτές και πλουραλιστικές περιοχές της χώρας, με σεβασμό στα δικαιώματα των γυναικών, τη θρησκευτική ελευθερία και τις σχέσεις με τη Δύση. Καταλήγει ότι όσο το κουρδικό ζήτημα παραμένει στο περιθώριο της διεθνούς προσοχής, οι διακηρύξεις περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αυτοδιάθεσης θα συνεχίσουν να στερούνται αξιοπιστίας.
Δείτε επίσης:
- Συρία: Η διάλυση της YPJ μπορεί να ανατρέψει κατακτήσεις ετών για τις γυναίκες
- Στο Ισραήλ ο Αρχηγός ΓΕΝ: Ενίσχυση της αμυντικής συνεργασίας
- Ε. Οζέρ: Μπορεί να υπάρξει σύγκρουση Τουρκίας – Ισραήλ στη Συρία
