Δεκαέξι χρόνια συμπληρώνονται από την ημέρα που η ελληνική δημοσιογραφία πάγωσε με την εν ψυχρώ εκτέλεση του Σωκράτη Γκιόλια στην πόρτα του σπιτιού του. Σήμερα, ο αδελφός του και εκδότης του Sportime, Περικλής Γκιόλιας, επιστρέφει στο προσκήνιο με μια ηχηρή παρέμβαση στην εκπομπή «Καθαρές Κουβέντες» του OPEN, πετώντας το γάντι στον Τύπο και τους θεσμούς.
Με ευθείες βολές, σκληρές συγκρίσεις με την υπόθεση Καραϊβάζ και αποκαλύψεις για το παρασκήνιο της εποχής, ο Περικλής Γκιόλιας ζήτησε επιτέλους φως σε μια υπόθεση που -όπως υποστηρίζει- όλοι ξέρουν αλλά κανείς δεν τολμά να αγγίξει.
Η σύγκριση με τον Καραϊβάζ και η «ύποπτη» σιωπή Παπανδρέου
Ξετυλίγοντας το κουβάρι των δύο πιο σοκαριστικών δολοφονιών στον χώρο του Τύπου, ο ίδιος στάθηκε στις χαοτικές διαφορές μεταξύ των υποθέσεων, βάζοντας στο κάδρο την πολιτική ηγεσία εκείνης της περιόδου. «Είμαστε μια δυτικού τύπου ευρωπαϊκή χώρα, αυτοπροσδιοριζόμαστε ως ελεύθεροι και δημοκρατικοί και είναι συγκλονιστικό το γεγονός ότι έχουμε δύο δολοφονίες δημοσιογράφων σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Υπάρχουν όμως διαφορές σε αυτές τις δύο δολοφονίες. Εννοείται ότι κάθε γεγονός έχει τα δικά του χαρακτηριστικά, τόπο, χρόνο, τρόπο. Αλλά στις συγκεκριμένες υποθέσεις είναι δύο οι μεγάλες διαφορές που αξίζει τον κόπο να αναφέρω τώρα. Η μία είναι, καταρχάς, ότι στην υπόθεση του Καραϊβάζ ο πρωθυπουργός, ως όφειλε από τον θεσμικό του ρόλο, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, μέσα στο εικοσιτετράωρο, έκανε δήλωση. Για το γεγονός της δολοφονίας του δημοσιογράφου, αν ανατρέξετε στο παρελθόν, δεν θα δείτε καμία δήλωση του τότε πρωθυπουργού Παπανδρέου για τη δολοφονία του Σωκράτη», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Μάλιστα, εξήγησε γιατί η απουσία αυτής της δήλωσης μόνο τυχαία δεν ήταν: «Έχει πολύ μεγάλη σημασία, γιατί ο Γεώργιος Παπανδρέου ήταν ένας πολιτικοποιημένος άνθρωπος και πολιτικός από τα γεννοφάσκια του. […] Η μη δήλωση, η επίσημη, με τον θεσμικό του ρόλο ως πρωθυπουργού, για τη δολοφονία του Σωκράτη, η απουσία της δήλωσής του, αφορούσε το γεγονός ότι ήταν σίγουρος ότι δεν ήταν τρομοκρατικό χτύπημα. Και επειδή πολύ σύντομα, μέσα σε λιγότερο από τρεις-τέσσερις ώρες, η αρμόδια υπηρεσία αποφάσισε ότι ήταν τρομοκρατικό χτύπημα, ο ίδιος επέλεξε, για να μην μπλέξει τον θεσμό του πρωθυπουργού σε μία δήλωση η οποία αύριο-μεθαύριο θα ήταν έωλη και θα υποτιμούσε και τη σοβαρότητα του πρωθυπουργού, να μην κάνει καμία δήλωση, γιατί δεν θα μπορούσε και να αμφισβητήσει τις υπηρεσίες την πρώτη μέρα των ερευνών».
«Όλοι ξέρουν τον ηθικό αυτουργό»: Το κατηγορώ στους συναδέλφους
Το πιο βαρύ χαρτί της παρέμβασης αφορούσε το τι πραγματικά ψιθυρίζεται -ή και γνωρίζει- ο κύκλος των δημοσιογράφων, της αστυνομίας και της δικαιοσύνης, σε αντίθεση με το πέπλο μυστηρίου που καλύπτει άλλες υποθέσεις.
«Και η άλλη σημαντική διαφορά, που πρέπει να προβληματίσει πολύ τη δημοσιογραφία είναι ότι, εάν ρωτήσετε συναδέλφους σας, νομικούς ή και δικηγόρους, ή τον απλό κόσμο, τον αναγνώστη, τον τηλεθεατή, τον ακροατή, στελέχη της αστυνομίας, λειτουργούς της Δικαιοσύνης, αν τους κάνουμε την ερώτηση “ποιος είναι ο ηθικός αυτουργός της δολοφονίας του Καραϊβάζ;”, η συντριπτική πλειοψηφία θα απαντήσει “δεν ξέρω”. Στην υπόθεση του Σωκράτη, εάν ρωτήσουμε το ίδιο ακριβώς κοινό και κάνουμε την ίδια ακριβώς ερώτηση, “ποιος είναι ο ηθικός αυτουργός της δολοφονίας του Σωκράτη;”, δυστυχώς η συντριπτική πλειοψηφία θα απαντήσει “αυτός”. Θέλω να απευθυνθώ στη δημοσιογραφία και όχι στο κράτος, στους θεσμούς, στις υπηρεσίες, που είτε λίγο είτε πολύ μπορεί να έχουν δείξει μια σχετική ανεπάρκεια, αδυναμία ή, τέλος πάντων, μπορεί να μην είχαν και τη διάθεση», υπογράμμισε.
Παράλληλα, εξαπέλυσε «κεραυνούς» για το γεγονός ότι ο χώρος του Τύπου όχι μόνο δεν έψαξε την αλήθεια, αλλά έφτασε στο σημείο να… φιλοξενεί πρόσωπα που είχαν βρεθεί στο στόχαστρο: «Τα τελευταία χρόνια, αραιά και πού, η δημοσιογραφία νομιμοποιεί τον ηθικό αυτουργό, είτε προσκαλώντας τον σε εκπομπές να σπιλώσει τη μνήμη του Σωκράτη είτε ακόμη κι εδώ στο κανάλι, σε μεταμεσονύχτιες αθλητικές εκπομπές».
Κάλεσμα στους δημοσιογράφους
Φτάνοντας στο «διά ταυτα», ο Περικλής Γκιόλας κατέθεσε δημόσια έκκληση στους κορυφαίους δημοσιογράφους της χώρας, ζητώντας τους τηλεοπτικό χρόνο για να ανοίξουν οι φάκελοι και να βγουν τα στοιχεία στο φως. «Θα κάνω και μια θερμή παράκληση σε όλους τους δημοσιογράφους οι οποίοι τον ήξεραν, είτε λιγότερο είτε περισσότερο, στους συνεργάτες του, στους ανθρώπους που τον εκτιμούσαν. Ο Γιώργος Παπαδάκης, τον αγαπούσε πάρα πολύ όπως και ο Κώστας Χαρδαβέλας. Αναφέρομαι σε αυτούς τους δύο που δεν είναι εν ζωή. Τώρα κάνω έκκληση ονομαστικά. Και σε εσάς, κύριε Χαριτάτο, και στον κύριο Χατζηνικολάου, στον κύριο Λάλα που έγινε viral αυτές τις μέρες, στον κύριο Ευαγγελάτο, να μου δώσουν μία-μιάμιση ώρα να φωτίσουμε την υπόθεση και να δημοσιοποιήσουμε στοιχεία, αποδείξεις και ενδείξεις».
Κλείνοντας, ο εκδότης του Sportime προειδοποίησε ότι ο χρόνος μετρά αντίστροφα, καθώς η υπόθεση κινδυνεύει με οριστική λήθη: «Αν η δημοσιογραφία φωτίσει το ελάχιστο την υπόθεση, είναι ζήτημα ημερών, ωρών. […] Εγώ θα ήθελα να μείνω με την παράκληση αυτή. Ας γίνει, όποτε είναι έτοιμος ο οποιοςδήποτε, ή και η ίδια η ηγεσία μπορεί να διοργανώσει μία συνέντευξη Τύπου και να παραθέσει όλα τα στοιχεία, που είναι πάρα πολλά, η υπόθεση είναι στο αρχείο πλέον, και να μάθει ο κόσμος πολλές λεπτομέρειες, είτε αυτό οδηγήσει σε συλλήψεις είτε οδηγήσει απλώς σε μια δημοσιοποίηση. […] Θεωρώ ότι η δημοσιογραφία όχι μόνο δεν φώτισε, αλλά έδωσε και το δικαίωμα να μπει η υπόθεση κάτω από το χαλί και να μπορεί κάποιος να στηριχθεί και να τη συγκαλύψει, με την αμέλειά της ή με τη φοβικότητά της».
