Η Αθήνα επιταχύνει τις διαδικασίες για τη δημιουργία μιας εγχώριας βιομηχανίας μη επανδρωμένων συστημάτων (drones), σε μια προσπάθεια να απαντήσει στην αδιαμφισβήτητη τουρκική υπεροχή στον τομέα αυτό, αναφέρει η τουρκική αμυντική ιστοσελίδα TurDef σε εκτενή ανάλυσή της.
Υπό τον συντονισμό του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας, η ελληνική πλευρά υπέγραψε νέες συμβάσεις με τοπικές εταιρείες, επιδιώκοντας να αναπτύξει τεχνολογίες που μέχρι σήμερα στερείται, επισημαίνει το άρθρο. Η κινητικότητα αυτή εντάθηκε μετά την άσκηση «Παρμενίων» του 2025, όπου οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις επιχείρησαν να ενσωματώσουν εγχώρια πρωτότυπα σε ρεαλιστικά σενάρια, προσπαθώντας να αποδείξουν ότι μπορούν να ακολουθήσουν τις εξελίξεις του σύγχρονου πεδίου μάχης.
Προσπάθεια οικοδόμησης οικοσυστήματος με περιορισμένους πόρους
Παρά τις φιλοδοξίες της Αθήνας, η αρχική χρηματοδότηση του προγράμματος, που κυμαίνεται μεταξύ 10 και 15 εκατομμυρίων ευρώ, καταδεικνύει ότι η ελληνική προσπάθεια βρίσκεται ακόμη σε εμβρυακό στάδιο, εστιάζοντας κυρίως στην έρευνα και τον πειραματισμό παρά στη μαζική παραγωγή, εκτιμά η τουρκική ιστοσελίδα.
Το πρόγραμμα διασπάται σε τέσσερις άξονες, περιλαμβάνοντας την ανάπτυξη φθηνών drones αυτοκτονίας για επιθέσεις ακριβείας, τακτικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών κρούσης (UCAV), καθώς και λογισμικού τεχνητής νοημοσύνης για επιχειρήσεις σμήνους. Ενώ η Ελλάδα επιχειρεί να δικτυώσει πανεπιστήμια και μικρές αμυντικές εταιρείες όπως η ALTUS LSA και η SAS Technology, η έλλειψη μιας κάθετα ολοκληρωμένης βιομηχανίας παραμένει το κύριο εμπόδιο στην προσπάθειά της να απεξαρτηθεί από ξένους προμηθευτές, επισημαίνουν οι Τούρκοι.
Το «στοίχημα» του Archytas και η στρατηγική στο Αιγαίο
Κεντρικό ρόλο στον ελληνικό σχεδιασμό κατέχει το πρόγραμμα ARCHYTAS, ένα υβριδικό αεροσκάφος κάθετης απογείωσης που αναπτύσσεται από την ΕΑΒ σε συνεργασία με ακαδημαϊκά ιδρύματα. Ευτυχώς η τουρκική ανάλυση δεν ασχολείται με τις εξευτελιστικές αμοιβές των εργαζομένων της ΕΑΒ, που τους αναγκάζουν μέχρι και σε απεργιακές κινητοποιήσεις.
Συνεχίζοντας το αφιέρωμα, αναφέρει πως η Αθήνα επενδύει σε αυτές τις πλατφόρμες με ξεκάθαρο στόχο την ενίσχυση της επιτήρησης και της επίγνωσης της κατάστασης στα νησιά του Αιγαίου και την Ανατολική Μεσόγειο, επιδιώκοντας να δημιουργήσει μια πρόσθετη γραμμή άμυνας απέναντι στις τουρκικές δραστηριότητες.
Οι Έλληνες σχεδιαστές θεωρούν ότι τα μικρά τακτικά UAV και τα περιφερόμενα πυρομαχικά μπορούν να προσφέρουν λύσεις εκεί όπου η συνεχής εναέρια κάλυψη είναι περιορισμένη, μετατρέποντας τα νησιά σε κόμβους μη επανδρωμένης παρακολούθησης.
Η τουρκική κυριαρχία ως καταλύτης της ελληνικής αντίδρασης
Η σπουδή της Ελλάδας να αναπτύξει εγχώρια τεχνολογία αποτελεί άμεση αντίδραση στη διεθνή ανάδειξη της Τουρκίας ως ηγετικής δύναμης στα μη επανδρωμένα συστήματα, τονίζει η ιστοσελίδα. Η επιτυχής επιχειρησιακή χρήση πλατφορμών όπως το Bayraktar TB2 και το Bayraktar Akinci σε πολλαπλά μέτωπα ανάγκασε την Αθήνα να στραφεί αρχικά σε ακριβές αγορές από το εξωτερικό, όπως τα αμερικανικά MQ-9B και τα ισραηλινά Heron, αναδεικνύοντας όμως την πλήρη τεχνολογική της εξάρτηση.
Σε αντίθεση με το πανίσχυρο και δοκιμασμένο βιομηχανικό μοντέλο της Τουρκίας, με εταιρείες-κολοσσούς όπως η Baykar και η TUSAŞ, η Ελλάδα προσπαθεί τώρα να στήσει από το μηδέν μια εθνική ικανότητα, ελπίζοντας ότι μακροπρόθεσμα θα μπορέσει να αμφισβητήσει το μη επανδρωμένο πλεονέκτημα της Άγκυρας στην περιοχή, καταλήγει η τουρκική ανάλυση, που δεν απέχει πολύ από το να είναι ακριβής.
Δείτε επίσης:
- Η τουρκική Baykar «εισβάλει» στην Ευρώπη μέσω Ιταλίας
- Τουρκικό Kızılelma: Επιτυχής ενσωμάτωση συστήματος Ηλεκτρονικού Πολέμου 5ης γενιάς
- Μπαίνει σε μαζική παραγωγή το ANKA-3: Το stealth UCAV της Τουρκίας αλλάζει τα δεδομένα
