Ο Ζορντάν Μπαρντελά, επικεφαλής του RΝ (Rassemblement National) στην Γαλλία, ενδέχεται να είναι ο επόμενος πρόεδρος. Η οπτική του 30χρονου πολιτικού για την χώρα του τι θα μπορούσε να σημαίνει για την Ευρωπαϊκή ‘Ενωση, διερωτάται ο Economist.
Τι αναφέρει ο Economist
Οι εξεγερμένοι που θέλουν να συντρίψουν το σύστημα συχνά καταλήγουν να το διευθύνουν. Για την λαϊκή Δεξιά της Ευρώπης, αυτό το αποτέλεσμα είναι ήδη μια αχτίδα στον ορίζοντα. Προηγούνται στις δημοσκοπήσεις στην Βρετανία, την Γαλλία και την Γερμανία. Στην Ιταλία βρίσκονται στην εξουσία. Στην Ολλανδία ηγήθηκαν για λίγο ενός συνασπισμού. Και στην Πολωνία, τον Ιούνιο, ο υποψήφιος για την προεδρία τους νίκησε τον υποψήφιο από το κέντρο. Μέχρι το 2027, η ακροδεξιά θα μπορούσε να έχει αναλάβει την εξουσία σε οικονομίες που αξίζει να επιβιώσουν με το ήμισυ του ευρωπαϊκού ΑΕΠ .
Αυτό θα αποτελούσε ένα σοβαρό πλήγμα για την ευρωπαϊκή ευημερία. Η άμεση απειλή είναι η χρήση εξουσίας από την ακροδεξιά. Χλευάζουν την τεχνοκρατική διαχείριση, ορκίζονται να προστατεύσουν τους ψηφοφόρους από τον ανταγωνισμό και την δημιουργική καταστροφή και αντ’ αυτού προσφέρουν έναν σαγηνευτικό συνδυασμό ελεημοσύνης και φορολογικών μειώσεων. Η απόλυτη εκλογική επιτυχία θα σήμαινε περισσότερη οικονομική στασιμότητα ή ακόμα και κυλιόμενες εκρήξεις στην αγορά ομολόγων. Η έμμεση απειλή είναι ότι σε ορισμένα μέρη τα κυρίαρχα κόμματα ήδη διστάζουν μπροστά στην λαϊκιστική εξέγερση, αποφεύγοντας δύσκολες μεταρρυθμίσεις και μιμούμενα πολιτικές από τα άκρα – ένα στιλ διακυβέρνησης που κινδυνεύει να επιταχύνει τη νίκη της ακροδεξιάς που επιδιώκουν να αποφύγουν.
Η Οικονομία στην ΕΕ
Η οικονομία της Ευρώπης δεν έχει λειτουργήσει σωστά τα τελευταία χρόνια. Το ετήσιο ΑΕΠ αυξάνεται μόλις κατά 1%. Η απόδοση του 30ετούς ομολόγου της Βρετανίας έφτασε στο 5,7% στις 2 Σεπτεμβρίου, το υψηλότερο επίπεδο εδώ και πάνω από ένα τέταρτο του αιώνα. Μετά την ανακοίνωση ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνησή του από τον πρωθυπουργό της Γαλλίας, Φρανσουά Μπαϊρού, στις 8 Σεπτεμβρίου, η απόδοση του 30ετούς ομολόγου της χώρας έφτασε στο 4,46%, το υψηλότερο επίπεδο από το 2008. Η Γερμανία, κάποτε η οικονομική ατμομηχανή της ηπείρου, έχει σημειώσει ελάχιστη ανάπτυξη από το 2019.
Θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί ότι ένα τόσο θλιβερό ιστορικό απλώς ενισχύει την άποψη ότι η Ευρώπη χρειάζεται μια νέα προσέγγιση. Χρειάζεται, αλλά όχι την αλλαγή που προτείνουν. Στην πραγματικότητα, η Ευρώπη δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά μια περίοδο ακόμη χειρότερης οικονομικής διαχείρισης.
Ανάμεσα σε έναν βράχο και ένα απόλυτο σωστό μέρος
Όλα αυτά μπορεί να φαίνονται εικασίες. Αλλά η σκιά τους κρέμεται πάνω από την οικονομία ακόμη και σήμερα, επειδή πολλοί πολιτικοί του κυρίαρχου κινήματος είναι απρόθυμοι ή ανίκανοι να επιδιώξουν μεταρρυθμίσεις από φόβο μήπως δώσουν «οπλοστάσιο» στους αντιπάλους τους. Πέρυσι, ο κ. Ντράγκι παρουσίασε μια σειρά από συστάσεις που αποσκοπούν στην τόνωση της οικονομίας της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της ολοκλήρωσης των χρηματοπιστωτικών αγορών της ηπείρου και πολλών τρόπων μείωσης της γραφειοκρατίας. Αυτές οι προτάσεις δεν έχουν οδηγήσει πουθενά.
Οι πολιτικοί της Ευρώπης βρίσκονται σε δύσκολη θέση. Η αλλαγή θα τους καθιστούσε αντιδημοφιλείς, η λιτότητα θα έλαμπε τις υπερβολικές υποσχέσεις της λαϊκής Δεξιάς, αλλά η προσοχή, όσο δελεαστική κι αν είναι, διαιωνίζει την σήψη που διαβρώνει την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων στην πολιτική. Ο Economist δεν υποτιμά το θάρρος που θα χρειαστεί για να επιδιώξει κανείς τολμηρή αλλαγή.
Δείτε επίσης:
- Γαλλία – Δημοσκόπηση: Το 33% των Γάλλων θα ψήφιζε από τον α’ γύρο το κόμμα της Λεπέν
- Ο Μπαρντελά του RN προειδοποιεί για νέο «μεταναστευτικό κύμα» από τη Συρία στην ΕΕ – Ήρθαν στην εξουσία οι «χειρότεροι ισλαμιστές»!
