Ένα νέο, ιδιαίτερα σκληρό μοντέλο διαχείρισης της μετανάστευσης φαίνεται να κερδίζει έδαφος σε χώρες της Κεντρικής και Δυτικής Ευρώπης, με πολιτικά κόμματα στη Γερμανία, το Βέλγιο και τη Γαλλία να προωθούν –άλλοτε ανοιχτά και άλλοτε πιο υπόγεια– τη δημιουργία σωμάτων τύπου ICE, στα πρότυπα της αμερικανικής Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων. Την ώρα που στις Ηνωμένες Πολιτείες η δράση της ICE προκαλεί έντονες αντιδράσεις και διεθνή κατακραυγή, στην Ευρώπη το ίδιο μοντέλο παρουσιάζεται από ορισμένους ως «αποτελεσματική λύση» απέναντι στην παράτυπη μετανάστευση.
Στη Γερμανία, το βαυαρικό τμήμα της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD) έχει παρουσιάσει σχέδιο για τη συγκρότηση ειδικής αστυνομικής μονάδας εντός της κρατιδιακής αστυνομίας, με αποκλειστική αρμοδιότητα τις απελάσεις μεταναστών χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα. Το σχέδιο περιλαμβάνει ακόμη και κρατικά οργανωμένες πτήσεις επιστροφής, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από την Ένωση Αστυνομικών, η οποία επισημαίνει ότι δεν υπάρχει σαφές νομικό πλαίσιο για τη λειτουργία ενός τέτοιου «απελασιακού σώματος».
Παρόμοια κατεύθυνση καταγράφεται και στο Βέλγιο, όπου το Vlaams Belang προετοιμάζει πρόταση για τη δημιουργία ειδικών μονάδων εντός της υφιστάμενης αστυνομικής δομής. Το σχέδιο προβλέπει εξειδικευμένους αξιωματικούς σε κάθε αστυνομική ζώνη, πλήρεις ομάδες σε μεγάλες πόλεις και παραμεθόριες περιοχές, καθώς και ενεργητικές επιχειρήσεις εντοπισμού και σύλληψης ανθρώπων χωρίς έγγραφα. Αν και η βουλευτής του κόμματος Φραντσέσκα βαν Μπέλεχεμ απορρίπτει τη σύγκριση με την ICE, υποστηρίζοντας ότι δεν πρόκειται για ξεχωριστή ομοσπονδιακή υπηρεσία, η φιλοσοφία του σχεδίου παραπέμπει ευθέως στις αμερικανικές πρακτικές.
Στη Γαλλία, ο επικεφαλής του κόμματος Reconquête, Ερίκ Ζεμούρ, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο υιοθέτησης ενός αντίστοιχου μηχανισμού, δηλώνοντας σε τηλεοπτική συνέντευξη ότι ένα τέτοιο σώμα «θα πρέπει να προσαρμοστεί στους γαλλικούς θεσμούς, αλλά να λειτουργεί αμείλικτα». Η τοποθέτησή του εντάσσεται σε μια γενικότερη σκλήρυνση του λόγου του απέναντι τόσο στην «παράνομη» όσο και στη «νόμιμη» μετανάστευση.
Όπως επισημαίνει ανάλυση του Politico, αρκετά από αυτά τα κόμματα αποφεύγουν να αναφέρονται ευθέως στον Ντόναλντ Τραμπ για λόγους πολιτικής εικόνας, ωστόσο αντλούν ξεκάθαρη έμπνευση από τη δική του μεταναστευτική πολιτική και τη λογική της «μηδενικής ανοχής». Η πολιτική επιστήμονας Λόρα Γιάκομπς από το Πανεπιστήμιο της Αμβέρσας σημειώνει ότι πρόκειται για μια στρατηγική που στοχεύει στην κανονικοποίηση ακραίων μέτρων, μεταφέροντας ιδέες που άλλοτε βρίσκονταν στο περιθώριο στο κέντρο της πολιτικής συζήτησης.
Απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις, Πράσινοι και δυνάμεις της Αριστεράς στην Ευρώπη προειδοποιούν για μια επικίνδυνη μετατόπιση του πλαισίου. Ο Γερμανός ευρωβουλευτής των Πρασίνων, Νταμιάν Μπέζελνγκερ, τονίζει ότι η αποδοχή του μοντέλου ICE ως «θεμιτής» πολιτικής πρότασης συνιστά ευθεία απειλή για το κράτος δικαίου, ενώ η συμπρόεδρος της Ομάδας της Αριστεράς στο Ευρωκοινοβούλιο, Μανόν Ομπρί, μιλά για μια «αλυσίδα βίας» που πρέπει να ανακοπεί πριν παγιωθεί.
Την ίδια στιγμή, και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση σκληραίνει τη στάση της στο μεταναστευτικό, υιοθετώντας πιο αποτρεπτικές πολιτικές με στόχο να αναχαιτίσει την εκλογική άνοδο των κομμάτων αυτών. Η νέα πενταετής στρατηγική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δίνει έμφαση στη «διεκδικητική μεταναστευτική διπλωματία» προς τρίτες χώρες, θολώνοντας ακόμη περισσότερο τα όρια ανάμεσα στη θεσμική πολιτική και τις προτάσεις που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν ακραίες.
*Φωτογραφία ice.gov
Δείτε επίσης:
- Τραμπ: Αποσύρει 700 πράκτορες της ICE από τη Μινεσότα
- ΗΠΑ: Στα πρόθυρα «shutdown» η ομοσπονδιακή κυβέρνηση λόγω ICE
