Πριν λίγους μήνες και συγκεκριμένα το περασμένο καλοκαίρι, η Έρρικα Πρεζεράκου κατά τη διάρκεια των διακοπών το νησί της Κύθνου, είχε ένα τραγικό ατύχημα. Η πρώην πρωταθλήτρια του άλμα επί κοντώ τραυματίστηκε από την προπέλα του σκάφους στο οποίο επέβαινε, με αποτέλεσμα να ακρωτηριαστεί το ένα της δάχτυλο.
Για το πολύ σοβαρό ατύχημα που της άλλαξε τη ζωή, μίλησε στην εκπομπή του Αντώνη Σρόιτερ «Tik talk», περιγράφοντας με λεπτομέρειες το τραγικό συμβάν.
Αρχικά όμως αναφέρθηκε στις καταγγελίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας από ανθρώπους που έχουν υποστεί κακοποιητικές συμπεριφορές και σεξουαλική παρενόχληση.
«Αυτό που έκανε η Σοφία Μπεκατώρου είναι δώρο για όλους. Ήταν δώρο και για τους δράστες, γιατί μια τέτοια κατάσταση σε φέρνει σε μια αλήθεια που πρέπει να αντιμετωπίσεις. Αντιμετώπισα διάφορα πράγματα όταν ξαφνικά στα 25 μου αποφάσισα να κάνω πρωταθλητισμό. Αν ήμουν 15 ή 20 χρονών και δεν είχα κάνει δουλειά με τον εαυτό μου, θα είχα μεγάλα ψυχικά προβλήματα. Αντιμετώπιζα το ότι συνεχώς κάποιος ήθελε να πάρει κάτι από το φαίνομαι και όχι από αυτό που είμαι», είπε αναφορικά με τις εμπειρίες που βίωσε η ίδια.
Η Έρρικα Πρεζεράκου μιλώντας για τα στερεότυπα της κοινωνίας μας έφερε σαν χαρακτηριστικό παράδειγμα την οικογένειά της, η οποία έδιναν αξία μόνο στα αγόρια και όχι στα κορίτσια. Η αδικία που ένιωθε την οδήγησαν να το σκάσει από το σπίτι της σε ηλικία 17 ετών.
Η Έρρικα Πρεζεράκου πριν ασχοληθεί με τον πρωταθλητισμό και συγκεκριμένα στα 17 της εργάστηκε ως υπεύθυνη παραγωγής σε ναυπηγείο. Μιλώντας στον παρουσιαστή της εκπομπής, εκμυστηρεύτηκε ότι είχε πάντα τον φόβο της προπέλας, η οποία μοιραία της στέρησε το ένα της δάχτυλο.
«Ο μεγαλύτερός μας φόβος ήταν η προπέλα, πάντα είχαμε την έγνοια της. Θα μπορούσα να είχα σκοτωθεί», είπε χαρακτηριστικά.
Αναφορικά με την ψυχολογία της μετά το χειρουργείου που υποβλήθει, η ίδια δήλωσε:
«Τις δύο μέρες μετά το χειρουργείο ένιωσα κάτι που δεν το είχα αισθανθεί ξανά. Ένιωθα όμορφη και γαλήνια. Ένιωθα ότι ήμουν στις προσευχές των ανθρώπων. Ήταν ευλογία αυτές οι δύο μέρες. Όταν κατέβηκα στην Τήνο μου έλεγαν γυναίκες ότι με είχαν στις προσευχές τους. Ήταν δύσκολο όλο αυτό που πέρασα, αλλά αισθάνθηκα και τι σημαίνει ανθρωπιά. Έμαθα πολλά», τόνισε.
Στη συνέχεια, η πρώην πρωταθλήτρια, περιέγραψε το τραγικό συμβάν.
«Δεν έπεσα στη θάλασσα. Ήμασταν 4 άνθρωποι, καθόμασταν στα καθίσματα. Ήμασταν στο λιμάνι και πήγαινε γρήγορα το σκάφος. Όλοι συζήταγαν πόσο γρήγορα πάει και ξαφνικά λέει ο οδηγός και που να δείτε. Τότε γύρισε το τιμόνι και το σκάφος γύρισε 360 μοίρες. Οπότε εκσφενδονίστηκα στη θάλασσα και όπως γυρνάει το σκάφος βρίσκομαι κάτω από τις δύο προπέλες. Αν δεν είχα το χέρι πιο ψηλά δεν θα μιλάγαμε τώρα. Αν είχε πάρει τα μαλλιά μου θα είχα γίνει…
Άκουσα ότι με είχε χτυπήσει η προπέλα αλλά δεν μπορούσα να καταλάβω που. Όταν βγήκα μπορούσα να δω μόνο το δάχτυλο. Δεν ξέρω με ποια Έρρικα συντονίστηκα και ξεκίνησα να κολυμπάω για να ανέβω στο σκάφος. Στο ελικόπτερο είχα χάσει πολύ αίμα και έλεγαν ότι μπορεί να μου κόψουν το χέρι. Έχω μπροστά μου δύο ακόμα χειρουργεία», είπε φανερά φορτισμένη.
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στη μήνυση που κατέθεσε εις βάρος της ο οδηγός του ταχύπλοου.
«Άλλο έδειχνε και άλλο ήταν. Μέχρι να το καταλάβω με σόκαρε. Στην αρχή έλεγε “τι έχω κάνει” και μετά κατάθεσε ότι δεν καθόμουν στο κάθισμα και ήμουν συνυπαίτια. Ήταν σοκ. Είπε ότι έβαλε ιδιωτικό ελικόπτερο για να φέρει γιατρό και ήταν ψέματα. Κινήθηκα νομικά γιατί είδα ότι αλλιώς δεν θα πάρει το μάθημά του. Μου είπε ότι “έλα σε ένα μήνα θα το έχεις ξεχάσει”. Ήταν ένας άνθρωπος που είχαν γνωρίσει 3 εβδομάδες, ήταν μια νέα σύνδεση. Δεν είναι καλός άνθρωπος», ανέφερε.
Η Έρρικα Πρεζεράκου, μίλησε επίσης και για την επτάχρονη ανιψιά της η οποία διαγνώστηκε από μία σπάνια μορφή καρκίνου. Η ίδια μάλιστα ήταν εκείνη που οργάνωσε τον έρανο προκειμένου να μπορέσει να ταξιδέψει στην Αμερική για να μπορέσει να θεραπευτεί.
«Είναι τόσο δύσκολο να πεις σε έναν γονιό που έχει ένα επτάχρονο κοριτσάκι ότι “Ξέρεις κάτι το παιδί σου δεν θα υπάρχει σε έξι μήνες”. Εγώ δεν έχω παιδιά αλλά μπορώ να αισθανθώ πολύ έναν γονιό που έχει μεγαλώσει, έχει συνδεθεί, έχει δημιουργήσει ένα παιδί. Ξαφνικά του λες πως σε έξι μήνες δεν θα υπάρχει αυτό. Εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο, πέρα από το να το βοηθήσουμε. Το γεγονός ότι μαζεύτηκαν τα χρήματα λες ας έχει τα όπλα να δώσει τη μάχη της, και από και πέρα ο Θεός… Είναι πάρα πολύ βάρβαρο, πολύ σκληρό αυτό το πράγμα. Η αδερφή μου έχει ένα παιδί και ήταν θαύμα. Είναι μαχήτρια.
Είναι δύσκολα έχει να κάνει με κάτι πολύ επικίνδυνο… Μόνο ο Θεός ξέρει. Τουλάχιστον μέσα από την προσευχή νιώθω ότι κάτι γίνεται εκεί και κάπως νιώθω ότι μπορούν να την βοηθήσει στην ψυχή της», είπε με δάκρυα στα μάτια.
