Σε μια κατάθεση ψυχής στην εκπομπή «ΣΤΟΥΝΤΙΟ 4», η Χάρις Αλεξίου εξομολογήθηκε τους λόγους που την οδήγησαν μακριά από τη μουσική σκηνή. Με αφοπλιστική ειλικρίνεια, η μεγάλη ερμηνεύτρια περιέγραψε τη μετάβασή της από το τραγούδι στο θέατρο, εξηγώντας πώς συμφιλιώθηκε με τη νέα πραγματικότητα της φωνής της και πώς βρήκε ξανά τη δημιουργική της διέξοδο στην υποκριτική.
Αναλύοντας τη σχέση της με τη δόξα από τα πρώτα κιόλας βήματα, ανέδειξε πώς η επιτυχία εκείνων των χρόνων διαμόρφωσε τον χαρακτήρα και την καλλιτεχνική της ηθική.
«Δεν ξέρω αν έκανα όνειρα που να έχουν σχέση με το τραγούδι ή με αυτό που κάνω τώρα. Εγώ αισθάνομαι ότι άλλαξα τη ζωή μου αρκετές φορές. Από παιδάκι 8 χρονών που ήρθα στην Αθήνα με την οικογένειά μου, μετά που χάσαμε τον μπαμπά μου και άρχισε η “πιο σκληρή” ζωή της επιβίωσης. Γιατί φύγαμε από ένα πιο αγροτικό περιβάλλον που ο μπαμπάς με αυτό ασχολούταν, και η οικογένειά του, και ήρθαμε εδώ και βγήκε η μάνα μου που δεν είχε δουλέψει στη ζωή της, σε προσφυγικούς συνοικισμούς, μετά σε διάφορες γειτονιές από εδώ και από εκεί.
Κατάφερε αυτή η γυναίκα και έχτισε ζωή. Δίπλα σε αυτήν, μάθαινα και εγώ. Η μαμά μου ήταν σκληρή με την δουλειά, “πρέπει να δουλέψουμε”. Αυτό έμαθα. Με την δουλειά επιβιώνουμε, σημαίνει ότι είμαστε ζωντανοί, πρέπει να δημιουργήσουμε. Τραγουδάμε και τραγουδάμε πολύ ωραία όλοι, είμαστε άνθρωποι που κάνουμε συντροφιά. Μέσα στην φτωχολογιά συμβαίνανε πολλά ωραία πράγματα, δεν υπήρχε μοναξιά, να μην γνωρίζεις τον διπλανό σου. Φτιάχναμε κοινωνίες. Κάτι χτιζόταν μέσα σε αυτό. Η εποχή του 60′ που ήρθαμε εμείς στην Αθήνα, έβλεπες χαρακτήρες, έβλεπες ανθρώπους που πρόκοβαν στη ζωή τους. Ήταν όλοι φτωχοί, οπότε οι συγκρίσεις. Εγώ δεν αισθάνθηκα ποτέ φτωχιά. Αυτό ήμασταν όλοι» εξομολογήθηκε η Χάρις Αλεξίου.
Το «αντίο» στο μικρόφωνο και η μάχη με την ίδια της τη φωνή
Η εμβληματική ερμηνεύτρια περιέγραψε πώς επέλεξε να κλείσει το κεφάλαιο «τραγούδι» με το κεφάλι ψηλά, μετατρέποντας την αποχώρησή της σε μια πράξη απόλυτης αξιοπρέπειας και σεβασμού προς το κοινό που τη λάτρεψε.
«Όταν σταμάτησα να τραγουδάω, η Δήμητρα Γαλάνη μου είπε κάτι φοβερό. Είπα “δεν θα ξανατραγουδήσω, η φωνή μου δεν με ακούει” και μου λέει “α ρε φύγε από εδώ, ψυχολογικό είναι, δεν θες κι γι’ αυτό”. Πάω σε έναν Γάλλο γιατρό, μου λέει “εγώ δεν βλέπω τίποτα στον λαιμό σας, έχετε τις χορδές μιας 18χρονης” και με ρωτάει “μήπως είναι ψυχολογικό;”. Λέω “καλέ εμείς επειδή ήμασταν γεμάτες ψυχολογικά τραγουδούσαμε τόσο καλά, τώρα θα μου πεις εσύ ότι έχω ψυχολογικά; Εγώ με αυτά μεγάλωσα;”» αποκάλυψε η ίδια.
- Ο ΛΕΞ γράφει ιστορία – Ανέβηκε στην σκηνή η Χάρις Αλεξίου
- Η στιγμή που η Χάρις Αλεξίου απαγγέλλει ποίημα για την Παλαιστίνη και μουδιάζει όλη η Τεχνόπολη
- Τουρκάλα ερμηνεύει το «Όλα σε θυμίζουν» της Αλεξίου! – Είχε τραγουδήσει και τον «ύμνο» της Γενοκτονίας των Ποντίων
