Η Πέννυ Μπαλτατζή εκτός από πετυχημένη τραγουδίστρια είναι και μία χαρούμενη μητέρα δύο παιδιών.
Για την ζωή της μίλησε η γνωστή ερμηνεύτρια στην κάμερα της εκπομπής «Mega Καλημέρα» και μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στον σύζυγό της τον οποίο λατρεύει.
«Πριν παντρευτώ, δεν έκανα το πρώτο βήμα όταν κάποιος μου άρεσε, απλώς έδινα το πράσινο φως. Υπήρξα σε σχέση που εγώ έπρεπε να κάνω την πρώτη κίνηση, να τον κυνηγάω και να είμαι πιο ενεργητική στο σεξουαλικό κομμάτι. Ο σύζυγός μου δεν μου δείχνει ότι ζηλεύει, όταν το κάνει για λίγο εμένα μου αρέσει, είναι ωραίο. Είμαι καψούρα με τον σύζυγό μου πλέον σε ένα άλλο επίπεδο. Ο άντρας μου είναι ο μπαμπάς των παιδιών μου αλλά είναι και το γκομενάκι μου», είπε αρχικά η Πέννυ Μπαλτατζή.
Η Πέννυ Μπαλτατζή είχε αναφερθεί στο παρελθόν για τις αποβολές που είχε πριν καταφέρει να γίνει μητέρα. Το πρώτο της μωρό μάλιστα το έχασε όταν ήταν ήδη 6,5μηνών έγκυος. Για τον τρόπο που διαχειρίστηκε αυτές τις απώλειες δήλωσε πως: «Μετά τις αποβολές που βίωσα πέρασα κατάθλιψη, δεν ήταν εύκολο και σκέφτηκα να σταματήσω. Όταν έβλεπα ότι δυσκολεύομαι να κάνω παιδιά, έλεγα στον Χρήστο “τι θέλεις και κάθεσαι μαζί μου;”, μου είπε ότι θα είναι μαζί μου είτε κάνουμε παιδί είτε όχι. Όταν πέθανε η μαμά μου ηρέμησα πολύ, γιατί ελευθερώθηκε και έφυγε ένα βάρος. Δύο μήνες μετά τον θάνατο της μητέρας μου έμεινα έγκυος χωρίς καμία προσπάθεια και δεν το κατάλαβα. Μετά το πρώτο μου παιδί έχασα άλλο ένα μωράκι πολύ σύντομα, και μετά ήρθε στον κόσμο η μπέμπα μου».
Η μητέρα της είχε ψυχαναγκασμό ιδεοψυχαναγαστική υστερία, ενώ πάθαινε και κρίσεις πανικού. Μάλιστα στο παρελθόν είχε αναφερθεί στις δυσκολίες που είχε βιώσει όσον αφορά την συμβίωσή τους. «Δεν μπορείς να συνυπάρξεις, γιατί δεν μιλάς την ίδια γλώσσα με έναν άνθρωπο που κάνει παράλογες σκέψεις», είχε πει χαρακτηριστικά.
«Μεγαλώνοντας σε μια οικογένεια που η μητέρα μου ήταν ψυχικά ασθενής, κατάλαβα πως συμβαίνει κάτι περίεργο στο σπίτι μου. Η μητέρα μου φώναζε και έκλαιγε, δεν μπορούσε να προσαρμοστεί. Η μητέρα μου γινόταν επιθετική, τρώγαμε ξύλο. Έχει κάνει ακραία πράγματα. Ο αδελφός μου έφυγε από την ζωή όταν ήταν 23, δεν θέλω να το σκέφτομαι. Ποτέ δεν μπορείς να αποδεχτείς μια τέτοια κατάσταση. Ο αδελφός μου που έφυγε από την ζωή, ήταν ο καλύτερος μου φίλος και το καλύτερο δώρο που μου είχαν κάνει οι γονείς μου», εξομολογήθηκε για την δύσκολη παιδική ηλικία που είχε.
