Η πρόσφατη «άτυχη» τοποθέτηση* από τον Σωτήρη Σέρμπο για την Μέση Ανατολή δεν προκάλεσε απλώς δυσαρέσκεια στο Μαξίμου· λειτούργησε σαν υπενθύμιση ενός ερωτήματος που εδώ και καιρό τριγυρνά στους διαδρόμους της εξουσίας: Πώς ακριβώς βρέθηκε σε ρόλο πρωθυπουργικού συμβούλου εξωτερικής πολιτικής;
Στην περίπτωση του συγκεκριμένου συμβούλου, πολλοί έχουν παρατηρήσει ότι ποτέ δεν εντάχθηκε πραγματικά στον λεγόμενο «σκληρό πυρήνα» των αποφάσεων, ούτε συμμετείχε ενεργά στη στενή ομάδα που χαράσσει γραμμή, ούτε –όπως λέγεται– ζητήθηκε συστηματικά η γνώμη του σε κρίσιμα ζητήματα.
Επανέρχεται έτσι στο προσκήνιο ένα παλιό εσωτερικό σχόλιο: ότι η συγκεκριμένη επιλογή έμοιαζε εξαρχής με ρίσκο. Μάλιστα, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που, πολύ πριν προκύψει το πρόσφατο επεισόδιο, προέβλεπαν ότι η τοποθέτηση θα μπορούσε να εξελιχθεί σε πολιτικό «ατύχημα».
*Είχε δηλώσει ότι με την επιχείρηση στο Ιράν οι ΗΠΑ επιχείρησαν «μια Βενεζουέλα 2.0», αλλά κατέληξε σε «μια Βόρεια Κορέα 2.0». Ακολούθησε το δημόσιο «άδειασμα» του Σωτήρη Σέρμπου από τον Παύλο Μαρινάκη, ο οποίος ανέφερε ότι οι δηλώσεις αυτές δεν συμβαδίζουν με την επίσημη εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης.
Δείτε επίσης:
- Επιτελικό ξεχαρβάλωμα
- Βουλή: Άγρια κόντρα βουλευτή της ΝΔ με υφυπουργό
- Χρυσοχοΐδης για φιάσκο με 89χρονο: «Κανείς δεν κάνει τη δουλειά του σωστά» – Οι αιχμές για Φλωρίδη
αναδημοσιευετε τις μαλακίες του συντάκτη της “δημοκρατίας”
ποια ειναι η επισημη εξωτερική πολιτικη της κυβέρνησης…η απόλυτη υποταγή σε Αμερικη και Ισραηλ, για να εξασφαλίζουν τα φορτία ενέργειας και όπλων οι Έλληνες εφοπλιστες. Μπραβο στον Σερμπο , τουλαχιστον έδειξε οτι δεν ειναι αμερικανοδουλη , σιωνιστική πορνη !