Τρία συναισθήματα κυριάρχησαν την Κυριακή κατά τη διάρκεια των εσωτερικών εκλογών του ΠΑΣΟΚ για την ανάδειξη συνέδρων: ελπίδα, έκπληξη και θλίψη. Συναισθήματα που διαδέχονταν το ένα το άλλο, αποτυπώνοντας με έντονο τρόπο την πραγματικότητα ενός κόμματος που ακόμη αναζητά τον βηματισμό του.
Τις τελευταίες ημέρες πριν από τις εκλογές υπήρξε μια αξιοσημείωτη κινητοποίηση. Νέοι άνθρωποι και νέα στελέχη δραστηριοποιήθηκαν για τη συγκρότηση ψηφοδελτίων, για την οργάνωση τοπικών ομάδων και κυρίως για να κατέβει κόσμος να ψηφίσει. Αυτή η κινητικότητα έδωσε τα πρώτα σημάδια ελπίδας ότι υπάρχει ακόμη μια ζωντανή φλόγα στη βάση του κόμματος. Υπάρχει κόσμος που πιστεύει, που αγωνιά, που συνεχίζει να παλεύει για τη δημοκρατική παράταξη.
Ωστόσο, αυτή η ελπίδα γρήγορα μετατράπηκε σε θλίψη όταν έγινε σαφές ότι μεγάλο μέρος της κινητοποίησης είχε έντονα μικροπολιτικό και εσωκομματικό χαρακτήρα. Οι ισορροπίες μεταξύ των διαφορετικών μπλοκ — Ανδρουλάκη, Δούκα, Γερουλάνου, Χριστοδουλάκη, Διαμαντοπούλου και άλλων — φάνηκε να καθορίζουν σε σημαντικό βαθμό τη διαδικασία.
Παρόλα αυτά, πολλοί αποφάσισαν να αφιερώσουν την Κυριακή τους στη διαδικασία. Γιατί δεν θέλουν να εγκαταλείψουν τη μάχη. Γιατί πιστεύουν ότι η δημοκρατική παράταξη εξακολουθεί να έχει ρόλο και ότι η χώρα χρειάζεται πολιτική αλλαγή.
Και τότε ήρθε η μεγάλη έκπληξη. Σε αρκετά εκλογικά κέντρα υπήρχαν ουρές από κόσμο. Πολίτες κάθε ηλικίας περίμεναν για να συμμετάσχουν. Για πολλούς ήταν μια ισχυρή υπενθύμιση ότι, παρά τις δυσκολίες, το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να έχει κοινωνική βάση. Ο απλός κόσμος έστειλε ξανά ένα μήνυμα: το ΠΑΣΟΚ δεν έχει τελειώσει. Περιμένει όμως κάτι στο οποίο να μπορέσει να πιστέψει ξανά.
Δυστυχώς, η εικόνα άλλαξε ξανά. Η έλλειψη οργάνωσης σε αρκετά εκλογικά κέντρα ήταν εμφανής: μεγάλες αναμονές, ανεπαρκής εξυπηρέτηση, καθυστερήσεις, ακόμα και πολίτες που τελικά αποχώρησαν χωρίς να ψηφίσουν.
Ακόμη πιο απογοητευτικές ήταν ορισμένες απαράδεκτες συμπεριφορές απέναντι σε ανθρώπους που περίμεναν με υπομονή, ακόμη και σε ηλικιωμένους. Αυτή η εικόνα δεν τιμά μια δημοκρατική διαδικασία.
Η συμμετοχή ξεπέρασε τις προσδοκίες και προκάλεσε χαμόγελα σε στελέχη του κόμματος. Όμως ανέδειξε και ένα σοβαρό πρόβλημα: την έλλειψη ενότητας.
Το συνέδριο που έρχεται δεν πρέπει να μετατραπεί σε μάχη εσωτερικών συσχετισμών. Πρέπει να αναδείξει ένα ΠΑΣΟΚ ενιαίο, ισχυρό και με καθαρές θέσεις για τα μεγάλα ζητήματα: ειρήνη, κοινωνική δικαιοσύνη, αναδιανομή του πλούτου, αξιοκρατία και τεχνολογική ανάπτυξη.
Και πάνω απ’ όλα, τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ οφείλουν να κάνουν το ελάχιστο: να σεβαστούν τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ.
Δείτε επίσης:
Εκλογές συνέδρων ΠΑΣΟΚ: Διαρροές ότι η συμμετοχή θα ξεπεράσει τις 100.000
Στις κάλπες τα μέλη του ΠΑΣΟΚ – Ψήφισε στο Περιστέρι ο Νίκος Ανδρουλάκης
Ψήφισε ο Χάρης Δούκας στη Χαριλάου Τρικούπη – «Σήμερα το πρώτο βήμα για την υπέρβαση»
