Με έναν εξαιρετικά προσωπικό και συγκινητικό τρόπο αποχαιρέτησε τον Διονύση Σαββόπουλο ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, Σωκράτης Φάμελλος. Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο κ. Φάμελλος δεν περιορίστηκε σε τυπικές διακηρύξεις, αλλά μοιράστηκε βιωματικές στιγμές από τη νεανική του ηλικία στη Θεσσαλονίκη, όπου η μουσική του «Νιόνιου» ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας.
«Αποχαιρετούμε με θλίψη έναν μεγάλο δημιουργό»
«Αποχαιρετούμε με θλίψη τον Διονύση Σαββόπουλο, έναν μεγάλο δημιουργό της Ελλάδας» ξεκινά την ανάρτησή του ο Σωκράτης Φάμελλος, εκφράζοντας το αίσθημα που συνδέει εκατομμύρια Έλληνες την ημέρα του θανάτου του σπουδαίου καλλιτέχνη.
Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ υπογραμμίζει την αθανασία που προσφέρει η μουσική: «Έναν τραγουδοποιό, που θα ζει πλέον για πάντα στις παρέες μας, στις συναυλίες, στα τραγούδια του που ψιθυρίζουμε συχνά».
Αυτή η φράση αποτυπώνει την ουσία του καλλιτεχνικού μεγαλείου: «ο Σαββόπουλος δεν ήταν απλώς ένας μουσικός που ακούγαμε – ήταν ένας σύντροφος που ζούσε μαζί μας, στις στιγμές χαράς και συλλογικότητας».
Ο «Νιόνιος» της Θεσσαλονίκης και του 5ου Λυκείου
Το πιο συγκινητικό τμήμα της ανάρτησης είναι η προσωπική εξομολόγηση του Σωκράτη Φάμελλου για τη σχέση του με τη μουσική του Σαββόπουλου: «Για εμάς που μεγαλώσαμε στη Θεσσαλονίκη, ο “Νιόνιος” ήταν ο τραγουδοποιός της εφηβείας μας».
Η αναφορά στη Θεσσαλονίκη δεν είναι τυχαία. Η πόλη είχε ιδιαίτερη σχέση με τον Διονύση Σαββόπουλο, ο οποίος την επισκεπτόταν συχνά και είχε θερμούς θαυμαστές εκεί. Για τη γενιά του Φάμελλου, ο Σαββόπουλος δεν ήταν απλώς ένας μακρινός καλλιτέχνης – ήταν μέρος της καθημερινής ζωής τους.
«Δεν έλειπε ποτέ από τις παρέες μας, από τα καλοκαίρια μας, από τις πορείες μας, από τις συζητήσεις μας για το 5ο Λύκειο, που τελείωσε και αυτός» συνεχίζει ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, δημιουργώντας μια ζωντανή εικόνα της εφηβικής ζωής όπου η μουσική του Σαββόπουλου ήταν παρούσα παντού.
«Για χάρη του μάθαμε να πιάνουμε κιθάρα»
Ίσως η πιο συγκινητική ομολογία της ανάρτησης είναι η εξής: «Για χάρη του μάθαμε να πιάνουμε κιθάρα».
Αυτή η απλή φράση αποκαλύπτει την τεράστια επιρροή που είχε ο Σαββόπουλος στις νέες γενιές. Δεν ήταν απλώς κάποιος που άκουγες παθητικά – ήταν κάποιος που σε ενέπνεε να δημιουργήσεις, να μάθεις ένα μουσικό όργανο, να γίνεις κομμάτι της μουσικής παράδοσης.
Για χιλιάδες νέους της εποχής, η κιθάρα ήταν το μέσο για να πλησιάσουν τον κόσμο του Σαββόπουλου, να παίξουν τα τραγούδια του, να νιώσουν μέρος της κοινότητας που δημιουργούσε η μουσική του.
«Η πλατεία θα είναι γεμάτη…»
Προς το τέλος της ανάρτησής του, ο Σωκράτης Φάμελλος γράφει: «Τώρα με το μεγάλο του ταξίδι, μας αφήνει τη μουσική του, μία κληρονομιά που μοιραζόμαστε. Η πλατεία θα είναι γεμάτη…»
Κλείνοντας την ανάρτησή του, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία απευθύνει θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους συνεργάτες του.
*Φωτογραφία αρχείου
Δείτε επίσης:
