Με βαθιά συγκίνηση αποχαιρέτησαν συγγενείς, φίλοι και πλήθος κόσμου τον Διονύση Σαββόπουλο, τον εμβληματικό δημιουργό που σημάδεψε το ελληνικό τραγούδι. Ξεχωριστή στιγμή της εξόδιου ακολουθίας στη Μητρόπολη Αθηνών ήταν οι επικήδειοι λόγοι του γιου και του εγγονού του, που μίλησαν με αγάπη και συγκίνηση για τον άνθρωπο πίσω από τον καλλιτέχνη.
Ο γιος του Κορνήλιος, αναφέρθηκε στον πατέρα του ως «έναν άνθρωπο με δύο ζωές – μια πνευματική, γεμάτη έμπνευση και δημιουργία, και μια σταθερή, αφιερωμένη στην οικογένεια και στις αξίες του». Ο εγγονός του Διονύσης, φανερά συγκινημένος, μίλησε για τις αναμνήσεις και τη σοφία που του άφησε ο παππούς του, υπογραμμίζοντας πως «η παρουσία του θα συνεχίσει να φωτίζει όσους τον αγάπησαν».
«Είχε δύο ζωές, μια πνευματική και μια σταθερή»
«Είχε δύο ζωές. Η μία ήταν πιο άυλη – πνευματική, η άλλη αέρινη και πιο γήινη και πιο σταθερή και υλική. Ήταν από τη μα πλευρά η ρουτίνα, η καθημερινότητα, να πληρώσουμε τους λογαριασμούς. Εμένα προσωπικά “ξηλώθηκε” να πληρώσει την εκπαίδευσή μου όταν σπούδαζα στην Αμερική, τότε που του ρίχνανε ντομάτες και από την άλλη ήταν η πνευματικότητα που είχε, πήγαινε στο Πήλιο να γράψει για 9 μήνες, τον χάναμε», ανέφερε αρχικά ο γιος του Διονύση Σαββόπουλου, Κορνήλιος.
«Το μήνυμα που προσπαθούσε να μας περάσει με τη ζωή του και τα τραγούδια του ήταν πως είμαστε αυτό που είμαστε με το σώμα μας, το αυτοκίνητό μας, με τις κουβέρτες μας, τα ρούχα μας και ταυτόχρονα είμαστε κάτι έξω από αυτό το υλικό», συμπλήρωσε μη μπορώντας να κρύψει την συγκίνησή του.
Ο επικήδειος του εγγονού του
Με λόγια αγάπης και δάκρυα στα μάτια μίλησε ο εγγονός του Διονύση Σαββόπουλου στον επικήδειο λόγο του.
«Παππού, από πάντα θυμάμαι να μου μεταδίδεις την αγάπη σου, με ειλικρινή, είναι σαν μέσα σου να έχεις βρει την αληθινή αγάπη στην πιο απλή μορφή της, να έχεις νιώσει και να έχεις καταλάβει τον πυρήνα της και τον πραγματικό λόγο που οι άνθρωπο αγαπάμε. Ίσως αυτό που ήθελες να καταφέρεις μέσω της αγάπης, ήταν η ένωση. Αυτό φαίνεται πως ήταν ο γνώμονας για οτιδήποτε έκανες στη ζωή σου. Από τη μουσική του, έως και τα ανέκδοτα που μας έλεγες κάθε Κυριακή. Θυμάμαι από μικρός, ως τώρα, πολλές φορές που βρισκόμουν μαζί σου ένιωθα έναν κόμπο στο λαιμό μου από συγκίνηση. Ποτέ δεν κατάλαβα όμως το γιατί. Δεν γινόταν σε καταστάσεις αντικειμενικού έντονου χαρακτήρα, αλλά σε απλές στιγμές. Όλες αυτές οι πράξεις είχαν μια φωτεινή ανάγκη για ένωση, μέσω της αγάπης», ανέφερε ο νεαρός Διονύσης Σαββόπουλος.
Δείτε επίσης:
- Διονύσης Σαββόπουλος: Συγκίνηση στην κηδεία – Καλλιτέχνες γύρω από το φέρετρο
- Διονύσης Σαββόπουλος: Οι επικήδειοι Μητσοτάκη – Σακκελαροπούλου
- Κηδεία Σαββόπουλου: Φορτισμένοι στους επικήδειους Δήμητρα Γαλάνη και Αλκίνοος Ιωαννίδης
