Σε έναν πόλεμο δεν μετέχουν μόνοι οι αντίπαλοι στρατοί. Παίρνουν μέρος και οι δημοσιογράφοι με τους φωτορεπόρτερ που δίνουν τις δικές τους μάχες, συχνά εξίσου ηρωικές. Οι φωτορεπόρτερ έχουν το προνόμιο η δική τους δουλειά να αντέχει στο χρόνο σε αντίθεση με τους δημοσιογράφους που δίνουν τις ανταποκρίσεις τους και χάνονται στο πέρασμα του χρόνου.
Όμως μερικές φωτογραφίες, του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, του πιο αιματηρού που γνώρισε η ανθρωπότητα, ακόμα και αυτές που δημοσιεύθηκαν στη συνέχεια κρύφτηκαν. Το τέλος του πολέμιου, του κάθε πολέμου απαιτεί λήθη.
Οι νικητές δεν είχαν κανένα λόγο να εξηγούν το πως έφθασαν σε αυτή, οι ηττημένοι έπρεπε να ξεχάσουν τα δικά τους εγκλήματα.
Κι όμως οι περισσότερες από τις φωτογραφίες δείχνουν την άλλη πλευρά του πολέμιου. Τη σκληρή. Θα μπορούσαν να αποτελέσουν παράδειγμα προς αποφυγή για τον… επόμενο πόλεμο.
Με αφορμή τα όσα γίνονται στην Ουκρανία πολλοί θυμήθηκαν κάποιες σκληρές εικόνες από τον καταστροφικό αυτό πόλεμο.
