Σε θρίλερ χωρίς τέλος εξελίσσεται η υπόθεση εξαφάνισης του 34χρονου δύτη στα Λιμανάκια της Βουλιαγμένης, με τις ελπίδες να λιγοστεύουν όσο οι ώρες περνούν, καθώς το σημείο χαρακτηρίζεται εξαιρετικά επικίνδυνο ακόμα και για τους πιο έμπειρους.
Το μεσημέρι της Κυριακής (22/3) ο 34χρονος καταδύθηκε σε ένα από τα πιο απαιτητικά και αχαρτογράφητα υποθαλάσσια σημεία της χώρας, γνωστό και ως «Πηγάδι του Διαβόλου». Μαζί του βρισκόταν και ένας φίλος του, ο οποίος κατάφερε να αναδυθεί και να ενημερώσει άμεσα τις Αρχές όταν αντιλήφθηκε την απουσία του 34χρονου.
Στο σημείο στήθηκε μεγάλη επιχείρηση με τη συμμετοχή του Λιμενικού, της Μονάδας Υποβρυχίων Αποστολών και εξειδικευμένων σπηλαιοδυτών, ωστόσο οι έρευνες διακόπηκαν λόγω της επικινδυνότητας και αναμένεται να συνεχιστούν με το πρώτο φως της Τρίτης, με στόχο να εντοπιστεί ο δύτης σε ένα περιβάλλον που, όπως περιγράφουν οι ειδικοί, «δεν συγχωρεί λάθη».
Για τα πιθανά σενάρια και τις δυσκολίες της επιχείρησης μίλησε στο newsbreak.gr ο εκπαιδευτής ελεύθερης κατάδυσης (Master Instructor) της AIDA International, Κώστας Μαδούρος.
Τα πιθανά σενάρια
Ο κ. Μαδούρος ξεκαθαρίζει από την αρχή ότι είναι δύσκολο να υποθέσει κάποιος τι μπορεί να έχει συμβεί: «Μπορεί να είναι από αστοχία του εξοπλισμού, μπορεί να έχασε τις αισθήσεις του, να παρασύρθηκε από ρεύματα, μπορεί να έχει συμβεί το οτιδήποτε». Ωστόσο, υπογραμμίζει ότι πρόκειται σίγουρα για έμπειρο δύτη: «Σίγουρα, για να φτάσει να χρησιμοποιεί τον συγκεκριμένο εξοπλισμό, σημαίνει ότι έχει εμπειρία. Έχει περάσει από πιστοποιήσεις, έχει κάνει πάρα πολλές βουτιές για να φτάσει σε αυτό το σημείο».
Ιδιαίτερα αποκαλυπτική είναι η περιγραφή του εκπαιδευτή για το σημείο της κατάδυσης: «Εκεί στο σημείο που είναι το πηγάδι -λέγεται και το “πηγάδι του διαβόλου”- υπάρχουν κάγκελα, τα οποία όμως μπορείς να τα παρακάμψεις. Εκεί μέσα είναι ένα χάος. Υπάρχουν αίθουσες, διάδρομοι, διακλαδώσεις. Ακόμα δεν έχει χαρτογραφηθεί ολόκληρο το σημείο το οποίο ξεπερνά τα τρία χιλιόμετρα σε μήκος».
Ο κίνδυνος του αποπροσανατολισμού
Για το σενάριο της απώλειας του προσανατολισμού, ο κ. Μαδούρος αναφέρει: «Μπορεί ο δύτης να έχει χάσει και τον προσανατολισμό του. Κανονικά, όταν κάνεις τέτοιες καταδύσεις, έχεις τον λεγόμενο μίτο, ένα καρούλι με σκοινί. Όσο προχωράς το ξετυλίγεις και όταν είναι να γυρίσεις, ακολουθείς το σκοινί προς τα πίσω». Όπως μας ανέφερε, η επιστροφή χωρίς μίτο είναι σαν να προσπαθεί κάποιος να επιστρέψει στα τυφλά.
Παράλληλα, καθοριστικό ρόλο παίζουν και οι συνθήκες στη θάλασσα. Σύμφωνα με τον κ. Μαδούρο, τα ρεύματα γίνονται όλο και πιο έντονα στο εσωτερικό του «πηγαδιού» και στα σημεία όπου στενεύει. Σημαντικός παράγοντας είναι και η ορατότητα, με τον εκπαιδευτή να επισημαίνει ότι «την Κυριακή είχε συννεφιά, δεν υπήρχε καλή ορατότητα και τα νερά ήταν θολά».
«Η εμπειρία και η απειρία είναι εξίσου επικίνδυνες»
Ο εκπαιδευτής ελεύθερης κατάδυσης με τις περισσότερες πιστοποιήσεις στην Ελλάδα και ανάμεσα στους κορυφαίους της Ευρώπης, τονίζει ότι ότι ακόμα και οι πιο έμπειροι, δεν είναι άτρωτοι. «Η θάλασσα είναι απρόβλεπτη. Δεν μπορείς να είσαι 100% σίγουρος ποτέ» αναφέρει και προσθέτει μια κρίσιμη επισήμανση: «Η εμπειρία και η απειρία είναι δύο επικίνδυνα πράγματα. Ο άπειρος θα την πάθει επειδή δεν ξέρει. Ο έμπειρος γιατί ίσως υπερεκτιμήσει τις δυνατότητές του».
Τονίζοντας την δυσκολία της επιχείρησης εντοπισμού, ο κ. Μαδούρος αναφέρει ότι διασώστες θα προσπαθήσουν να επέμβουν εφόσον οι συνθήκες είναι κατάλληλες για να μην κινδυνεύσουν και οι ίδιοι.
Στο ερώτημα για το αν υπάρχουν περιπτώσεις που οι δύτες μπορούν να επιβιώσουν εγκλωβισμένοι σε τέτοια περιβάλλοντα, ο ίδιος σημείωσε ότι το σύστημα αναπνοής μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 4 ώρες.
Το μήνυμα προς τους δύτες
Κλείνοντας, ο κ. Μαδούρος, ο οποίος πιστοποιεί έμπειρους ελεύθερους δύτες 4ου επιπέδου, στέλνει ένα σαφές μήνυμα για την ασφάλεια: «Όλα αυτά πρέπει να γίνονται με απόλυτη προσοχή και όλα τα μέτρα ασφαλείας. Να μην υπερεκτιμούμε τις δυνατότητές μας. Κανείς δεν είναι υπεράνθρωπος».
Το «Μπλε Πηγάδι του Διαβόλου»
Στον δεύτερο κόλπο της Βουλιαγμένης, στα έντεκα μέτρα βάθος, υπάρχει ένα υποθαλάσσιο άνοιγμα περίπου τριών μέτρων σε διάμετρο, το οποίο εκτείνεται κάτω από τον βυθό.
Η ονομασία του, ωστόσο, δεν αποδίδεται αποκλειστικά στο σημαντικό βάθος, αλλά κυρίως στο γεγονός ότι στον πυθμένα του εντοπίζεται υποθαλάσσια σήραγγα, η οποία εικάζεται ότι συνδέεται με τη λίμνη Βουλιαγμένης. Η σήραγγα χαρακτηρίζεται από ισχυρά υδάτινα ρεύματα, ικανά να παρασύρουν τον δύτη σε μεγαλύτερα βάθη, καθιστώντας την εξαιρετικά επικίνδυνη.
Προκειμένου να αποτραπεί η είσοδος των δυτών στο υποθαλάσσιο αυτό σπήλαιο, έχουν τοποθετηθεί προστατευτικά κιγκλιδώματα στο πέρας της σήραγγας, τα οποία ωστόσο μπορεί κάποιος να παρακάμψει. Σε αυτό το σημείο έχει τοποθετηθεί και μια πινακίδα στη μνήμη του συνιδρυτή της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης Αττικής, Χρήστου Μπαρούχα. «Πέρα από το σημείο αυτό, δεν υπάρχει τίποτα να δεις που να αξίζει περισσότερο από την ζωή σου».
Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, δύο Αμερικανοί αξιωματικοί των ενόπλων δυνάμεων, υπηρετούσαν τότε στην αμερικανική στρατιωτική βάση που λειτουργούσε, αποφάσισαν να εξερευνήσουν την υποθαλάσσια σήραγγα ωστόσο κανένας τους δεν κατάφερε να αναδυθεί. Τα λείψανά τους βρέθηκαν το 1982, παγιδευμένα σε διαφορετικά σημεία της σήραγγας, ανάμεσα σε βράχους, όπου εντοπίστηκαν και μέρη του καταδυτικού τους εξοπλισμού.
Δείτε επίσης:
- Βουλιαγμένη: Κορυφώνεται η αγωνία για τον αγνοούμενο δύτη στα Λιμανάκια
- Θρίλερ στη Βουλιαγμένη: Χωρίς αποτέλεσμα η επιχείρηση διάσωσης του 34χρονου δύτη στα Λιμανάκια
