Το ζήτημα της ενδεχόμενης παραχώρησης από την Ελλάδα στην Κύπρο παλαιών αρμάτων μάχης τύπου Leopard 1A5, με σκοπό την αναβάθμισή τους, εξετάζει ο καθηγητής Γιάννος Χαραλαμπίδης σε χθεσινό του άρθρο στην εφημερίδα Σημερινή. Όπως αναφέρει, πρόκειται για μια συζήτηση που, παρά το γεγονός ότι έχει τεθεί στο τραπέζι των διμερών επαφών Αθηνών και Λευκωσίας και στο παρελθόν, ενέχει σημαντικές παραμέτρους που απαιτούν προσεκτική ανάλυση, καθώς η προηγούμενη εξέταση του θέματος είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η εν λόγω επιλογή ήταν οικονομικά και επιχειρησιακά ασύμφορη.
Το ιστορικό και η τεχνολογική απαξίωση
Η διεθνής πρακτική, κατά την περίοδο που ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Άμυνας ενθάρρυνε τον εκσυγχρονισμό των τεθωρακισμένων, είχε δείξει ότι τα Leopard 1A5, ως σχεδίαση της δεκαετίας του 1960 με αναβαθμίσεις του 1980, κρίθηκαν ανεπαρκή για τις σύγχρονες απειλές. Πολλά κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ επέλεξαν να τα αποσύρουν, ενώ και η ίδια η Ελλάδα, προτάσσοντας τις επιχειρησιακές ανάγκες και τον ορθολογισμό του κόστους, στράφηκε σε νεότερους τύπους αρμάτων.
Η ιστορική εμπειρία καταδεικνύει ότι η επένδυση σε παλαιά τεχνολογία, ακόμα και με αναβάθμιση, ενέχει τον κίνδυνο να μην καλύψει τις πραγματικές ανάγκες της Εθνικής Φρουράς στο σύγχρονο πεδίο μάχης.
Το πολιτικό δίλημμα των T-80 και η αναζήτηση εναλλακτικών
Η συζήτηση αυτή αποκτά μια ιδιαίτερη πολυπλοκότητα λόγω της ύπαρξης των ρωσικών αρμάτων T-80 στο οπλοστάσιο της Εθνικής Φρουράς. Είναι αδιαμφισβήτητο ότι τα συγκεκριμένα άρματα υπερτερούν τεχνολογικά των Leopard 1A5. Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν είναι αμιγώς επιχειρησιακό, αλλά κυρίως πολιτικό, καθώς η Λευκωσία δέχεται ισχυρές πιέσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες για την απεξάρτηση από τα ρωσικά οπλικά συστήματα.
Η αναζήτηση για την κάλυψη αυτού του κενού, συμπεριλαμβανομένων επαφών με τη γαλλική αγορά, δείχνει ότι η εξεύρεση λύσης αποτελεί προτεραιότητα, πλην όμως θα πρέπει να σταθμιστεί με απόλυτη σοβαρότητα. Επιπρόσθετα, η παραχώρηση από την Ελλάδα δημιουργεί και νομικά ζητήματα κυριότητας και χρήσης για την Κυπριακή Δημοκρατία, που θέτουν περιορισμούς στο πεδίο των ενεργειών.
Κρίσιμα ερωτήματα για την επιχειρησιακή αναβάθμιση
Είναι επιβεβλημένο να τεθούν επί τάπητος ερωτήματα που αφορούν το πραγματικό κόστος της αναβάθμισης σε σχέση με το επιχειρησιακό όφελος. Πρέπει να εξεταστεί εάν η Εθνική Φρουρά αντιμετωπίζει ένα τόσο οξύ κενό που να δικαιολογεί την εισαγωγή παλαιών αρμάτων, ή αν μια τέτοια κίνηση θα αποτελέσει μια λύση ανάγκης με βραχυπρόθεσμα οφέλη.
Το ζήτημα της χρονικής διάρκειας της υλοποίησης, της επιλογής των συνεργατών για την αναβάθμιση και ο κίνδυνος επανάληψης της περίπτωση των αρμάτων AMX-30G είναι παράγοντες που προκαλούν προβληματισμό. Υπάρχει ο φόβος, μια «προσωρινή» επιλογή να καταστεί μόνιμη, κληροδοτώντας στην Εθνική Φρουρά μια σειρά από τεχνικά και επιχειρησιακά προβλήματα, όπως έχει δείξει η πικρή εμπειρία του προσωπικού της Δύναμης στο παρελθόν.
Η ανάγκη για μια σοβαρή στρατηγική αποτροπής
Τελικός στόχος κάθε εξοπλιστικού προγράμματος πρέπει να είναι η δημιουργία μιας σταθερής και αξιόπιστης αποτροπής, επισημαίνει ο Γιάννος Χαραλαμπίδης. Οι όποιες αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται με πλήρη αίσθημα ευθύνης, διασφαλίζοντας ότι οι πόροι του δημοσίου αξιοποιούνται με τον βέλτιστο δυνατό τρόπο. Η επιδίωξη δεν είναι απλώς η αντικατάσταση παλαιού υλικού, αλλά η ενίσχυση της μαχητικής ικανότητας της Κύπρου, αποφεύγοντας πρακτικές που υπονομεύουν την ασφάλεια της χώρας. Η σοβαρότητα της κατάστασης στην περιοχή επιβάλλει αποφάσεις που δεν θα αφήνουν περιθώρια για λάθη, θωρακίζοντας το μέλλον της άμυνας με όρους ρεαλισμού και εθνικής επιβίωσης.
Δείτε επίσης:
- Γιάννος Χαραλαμπίδης στο Newsbreak: Οι Τούρκοι μπορούν να φτάσουν όπου εμείς τους επιτρέψουμε
- Στρατηγική ενίσχυση της Κύπρου με ελληνικά τεθωρακισμένα Leopard 1 A5
- Κύπρος: Στα «σκαριά» μεγάλη συμφωνία με τη Γαλλία για 180 τεθωρακισμένα
- Κύπρος: Εσπευσμένη αγορά τεσσάρων συστημάτων «Κένταυρος»
- Κύπρος: Η ακτινογραφία της αντιαεροπορικής της ομπρέλας και η ελληνική συνδρομή
- Εγκρίθηκαν τα οκτώ εθνικά σχέδια άμυνας του SAFE – 1,2 δις θα λάβει η Κύπρος
