Για πρώτη φορά μετά από δύο δεκαετίες, οι ψηφοφόροι της εργατικής τάξης στη Βρετανία ετοιμάζονται να αποστρέψουν το βλέμμα τους από τα παραδοσιακά κόμματα, σε μια πολιτική μετατόπιση που απειλεί να ανατρέψει τα δεδομένα των επόμενων εκλογών. Σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη για λογαριασμό της εφημερίδας The Telegraph, η φυγή από Εργατικούς και Συντηρητικούς είναι μαζική, με το Reform UK του Νάιτζελ Φάρατζ να αναδεικνύεται σε κύριο προορισμό.
Συντριπτική πτώση για Εργατικούς και Συντηρητικούς
Τα ευρήματα της έρευνας, που πραγματοποιήθηκε από την εταιρεία Public First, είναι αποκαλυπτικά. Από τους ψηφοφόρους της κατηγορίας «Left Behind», το 28% είχε ψηφίσει Εργατικούς στη νίκη-θρίαμβο του Κιρ Στάρμερ το 2024. Στις επόμενες εκλογές, μόλις το 12% δηλώνει ότι θα ψηφίσει ξανά Εργατικούς.
Οι Συντηρητικοί βρίσκονται σε ακόμη χειρότερη θέση: μόλις το 9% των ψηφοφόρων αυτής της κατηγορίας δηλώνει ότι θα τους στηρίξει.
Reform UK ο μεγάλος κερδισμένος
Ο κύριος αποδέκτης της μεταστροφής είναι το Reform UK του Νάιτζελ Φάρατζ. Το 16% των «Left Behind» ψήφισε το κόμμα το 2024. Σήμερα, το 28% δηλώνει ότι σκοπεύει να το ψηφίσει στις επόμενες εκλογές – μια αύξηση σχεδόν 80%.
Παράλληλα, το 12% δηλώνει ότι θα ψηφίσει Πράσινους, ένα ποσοστό που αναμένεται να αυξηθεί καθώς το κόμμα εντείνει την προεκλογική του παρουσία.
Ποιοι είναι οι «Left Behind» – Μια διαφορετική δεξαμενή ψήφων
Αυτό που καθιστά την τάση αυτή ιδιαίτερα αξιοσημείωτη είναι ότι η κατηγορία «Left Behind» δεν αντιστοιχεί στο τυπικό προφίλ του ψηφοφόρου του Φάρατζ. Σύμφωνα με την έρευνα, πρόκειται για ψηφοφόρους που είναι πιο αστικοί, ζουν σε μεγάλες πόλεις της Βρετανίας, είναι πιο εθνοτικά διαφορετικοί και νεότεροι σε ηλικία. Ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης το γεγονός ότι ήταν διχασμένοι στο δημοψήφισμα του Brexit, σε αντίθεση με τις πιο εύπορες κατηγορίες που αποτελούν τη φυσική δεξαμενή ψήφων του Φάρατζ.
Το χάσμα που μεγαλώνει – Αποχή και οργή
Το πραγματικό μέγεθος της αποξένωσης αποτυπώνεται σε ένα ακόμη στοιχείο: το 15% των ψηφοφόρων «Left Behind» δηλώνει ότι δεν σκοπεύει να ψηφίσει καθόλου, ποσοστό υψηλότερο από την πρόθεση ψήφου σε οποιοδήποτε άλλο κόμμα πλην του Reform.
Όπως σημειώνει η ανάλυση, «ο θυμός και η απάθεια είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος». Οι φτωχότεροι εργαζόμενοι νιώθουν ότι τα παραδοσιακά κόμματα τους έχουν προδώσει την τελευταία δεκαετία, πάνω απ’ όλα στο ζήτημα του κόστους ζωής, το οποίο τους έχει πλήξει ανελέητα χωρίς ουσιαστική παρέμβαση από τις διαδοχικές κυβερνήσεις.
«Αλλαγή» – Η λέξη-κλειδί
Σε ομάδες εστίασης (focus groups) που διεξήχθησαν στην Ουαλία τις τελευταίες εβδομάδες, η λέξη που επανερχόταν διαρκώς ήταν «αλλαγή». Οι ψηφοφόροι, πολλοί από τους οποίους συνδυάζουν δύο δουλειές για να ανταπεξέλθουν στην κρίση κόστους ζωής ή αναζητούν μάταια εργασία σε περιοχές όπου οι θέσεις εργασίας είναι ελάχιστες, δηλώνουν απελπισμένοι για κάτι διαφορετικό.
Και οι Εργατικοί και οι Συντηρητικοί χαρακτηρίζονται άχρηστοι και αποτυχημένοι. Ακόμη και εκείνοι που σχεδιάζουν να ψηφίσουν Reform το κάνουν χωρίς ενθουσιασμό και χωρίς μεγάλες προσδοκίες ότι τα πράγματα θα βελτιωθούν δραματικά υπό τον Φάρατζ. Αλλά, όπως σημειώνουν, δεν βλέπουν κανένα μειονέκτημα στο να του δώσουν μια ευκαιρία.
Το μέλλον
Η κρίση κόστους ζωής αναμένεται να επιδεινωθεί πριν βελτιωθεί. Ακόμη και αν η κυβέρνηση παρέμβει για να βοηθήσει τους φτωχότερους, δύσκολα θα σταματήσει την τάση φυγής από τα παραδοσιακά κόμματα. Το Reform UK είναι προς το παρόν ο άμεσος κερδισμένος, αλλά οι ψηφοφόροι της εργατικής τάξης παραμένουν ανοιχτοί σε οποιονδήποτε προσφέρει τη δυνατότητα να «σπάσει το σύστημα» και να φέρει κάτι πραγματικά διαφορετικό.
Δείτε επίσης:
- Noelia Castillo Ramos: Τη «δολοφόνησαν» οι… ευαίσθητοι – Την έριξαν σε δομή με «ασυνόδευτα» και τη βίασαν ομαδικά!
- Chat Control: Η Ευρωβουλή καταψήφισε για τρίτη φορά τον νόμο της παρακολούθησης
- Σκάνδαλο στο Βερολίνο: Δεν κατήγγειλαν βιασμό 16χρονης επειδή οι δράστες είναι μουσουλμάνοι
