Του Κώστα Πρώιμου
Τον προσεχή Νοέμβριο τελικά θα διεξαχθούν εκλογές στον ΣΥΡΙΖΑ. Προφανώς μέχρι τότε θα αναμένουν τον Γκοντό; Θα ήταν αν μη τι άλλο κατατοπιστικό, αν ξέραμε πως την πάτησαν κατά αυτόν τον παιδαριώδη τρόπο οι εκφραστές της εγχώριας Αριστεράς.
Αν το καλοσκεφτούμε και αποτολμήσουμε να το παραλληλίσουμε με παρελθόντα ιστορικά γεγονότα μάλλον ζούμε το β’ μέρος του πολιτικού έργου «Η Συμφωνία της Βάρκιζας», αλλά σε πιο ελαφριά εκδοχή και με σύγχρονες νόρμες. Πρωταγωνιστές δεν είναι οι σκληροτράχηλοι αντάρτες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, μήτε τίποτα σκληροί δεξιοί παρά «αερομεταφερόμενοι» αλεξιπτωτιστές του Σημίτη, τυχάρπαστοι χαρτογιακάδες, μανατζαραίοι δίχως εθνικό προσδιορισμό κομίζοντας ύποπτα διεθνή βιογραφικά. Αυτοί σαφέστατα υπηρετούν προσώρας την κυβερνητική-καθεστωτική πλευρά. Στην αντίπερα όχθη «αναπαύονται» οι γιαλαντζί Αριστεροί που στην πιο τολμηρή φάση του αγώνα τους εν τέλει πιάστηκαν με τα όπλα παρά πόδα! Κατάφερε με χαρακτηριστική ευκολία το σύστημα Μητσοτάκη όχι μόνο να αναγεννηθεί αλλά και να επικυριαρχήσει από άκρη σε άκρη σε ολόκληρη τη χώρα κυριολεκτικά χωρίς να ανοίξει μύτη.
Διαβάστε την συνέχεια στο Antinews.gr
