Ανέλαβε τη Γραμματεία Πολιτισμού στο ΠΑΣΟΚ, ύστερα από προσωπική πρόσκληση του προέδρου του κόμματος Νίκου Ανδρουλάκη. Στο πρόσωπό του είχε συμφωνήσει και η αείμνηστη Φώφη Γεννηματά, η οποία πρώτη τού απηύθυνε την ίδια πρόσκληση το 2019.
- Από τη Βίβιαν Μπενέκου
Ο ηθοποιός και πρώην βουλευτής του Ποταμιού Νίκος Ορφανός είναι ο νέος γραμματέας Πολιτισμού, αλλά όχι υποψήφιος βουλευτής, όπως πολλοί υπέθεσαν μετά την ανάληψη της θέσης του στο ΠΑΣΟΚ. Αλλωστε, ο ίδιος κάθεται όπου και για όσο νιώθει καλά. Εάν αυτή η συνθήκη αλλάξει, συνήθως φεύγει. Ετσι έφυγε και από το Ποτάμι, όταν «το κόμμα είχε μετατραπεί σε ένα μαγαζάκι του αρχηγού του», όπως χαρακτηριστικά υποστηρίζει μιλώντας σήμερα στην «Espresso» ο πρώην βουλευτής, νυν καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης, αλλά και πρωταγωνιστής στο τηλεοπτικό σίριαλ του ΑΝΤ1 «Εκτός υπηρεσίας» Νίκος Ορφανός.
Μιλώντας για το ΠΑΣΟΚ επισημαίνει ότι είναι η παράταξη της μεσαίας τάξης, ενώ, όσον αφορά τις μετεκλογικές συνεργασίες, η άποψή του είναι ότι «αν κατεβαίνεις σε εκλογές και θέλεις να συνεργαστείς με άλλο κόμμα, καλύτερα να πας στο κόμμα αυτό κατευθείαν»! Η μεγαλύτερη απογοήτευση του Νίκου Ορφανού, ως πρώην αριστερού, ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ, συζητώντας για την κυβέρνηση, η γνώμη του είναι ότι τις βασικότερες μεταρρυθμίσεις του ο Κυριάκος Μητσοτάκης τις έκανε με τέως στελέχη του ΠΑΣΟΚ.
Ο νέος γραμματέας Πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ είναι ερωτευμένος με τη γυναίκα του, την Αντιγόνη, με την οποία έχει αποκτήσει τον Πάνο τους. «Ο πατέρας δεν είναι ούτε αστυνόμος ούτε παπάς ούτε ιεροεξεταστής» υποστηρίζει μιλώντας για τον ρόλο του γονιού, τον οποίο θεωρεί μέγιστο. «Απάγκιο», όταν έχει στενοχώριες, βρίσκει στη φωνή του αγαπημένου του τραγουδιστή Bruce Springsteen. «Δεν τον παίρνω τηλέφωνο, αν και πολύ θα ήθελα, αλλά μου τραγουδάει και είναι σαν να μιλάμε» λέει ο Νίκος Ορφανός στην «Espresso».
Σας άφησα κάποτε πλάι σε ένα Ποτάμι, και σας βρίσκω στη Χαριλάου Τρικούπη από το 2019 και μετά. Ενα τσιγάρο δρόμος, τελικά;
Κάποτε, εννοείτε πριν από έξι χρόνια. Αποχώρησα από το Ποτάμι στις αρχές του 2016. Δεν έστειλα ποτέ επιστολή παραίτησης γιατί το θεώρησα μάταιο. Δήλωσα την αποχώρησή μου σε συνέντευξη σε ραδιοσταθμό της Πάτρας τον Ιούνιο του 2016. Το κόμμα αυτό ήδη καιρό πριν αποχωρήσω είχε ατζέντα που δεν έβρισκε κανένα αντίκρισμα στην κοινωνία. Ασφυκτιούσα από καιρό, καθώς είχε μετατραπεί σε ένα μαγαζάκι του αρχηγού του, χωρίς όργανα, χωρίς ιδεολογικές αρχές, χωρίς αξίες, ένα καρυδότσουφλο που πελαγοδρομούσε εδώ κι εκεί. Και φάνηκε από το άδοξο τέλος του, από το γεγονός πως κατέβασε ρολά αμέσως μόλις ο «διάδοχος» του αρχηγού του έσπευσε να ενταχθεί στη Ν.Δ., οδηγώντας το κόμμα σε διάλυση. Ευτυχώς είχα φύγει από καιρό και είχα επανέλθει στην εργασία μου. Ενεργοποιήθηκα τρία χρόνια μετά, το 2019, έπειτα από προσωπική πρόσκληση της Φώφης Γεννηματά να στηρίξω τις γειτονιές που μεγάλωσα στη Β’ Πειραιά. Ανταποκρίθηκα με ρομαντισμό και αγάπη, γνωρίζοντας ότι δεν βγαίνει έδρα. Κατόπιν ανέλαβα τον τομέα Πολιτισμού ως γραμματέας. Αποχώρησα λόγω φόρτου εργασίας και ανταποκρίθηκα εκ νέου μετά την προσωπική πρόσκληση του Νίκου Ανδρουλάκη και του Αντρέα Σπυρόπουλου. Σας φαίνεται αυτό ένα τσιγάρο δρόμος; Αφήστε που δεν καπνίζω.
Γιατί διαλέξατε να σταθείτε στο πλευρό του Νίκου Ανδρουλάκη;
Το ΠΑΣΟΚ είναι η παράταξη της μεσαίας τάξης, και όχι μόνο, βέβαια. Η μεσαία τάξη είναι η ραχοκοκαλιά της δημοκρατίας, καθώς είναι η τάξη που εγγυάται την κοινωνική κινητικότητα, το να μπορεί κάποιος με την αξία και τη δουλειά του να ανέβει κοινωνικά. Οσο μεγαλύτερη κοινωνική κινητικότητα έχουμε τόσο μικρότεροι οι ταξικοί διαχωρισμοί. Για ένα παιδί από μια λαϊκή γειτονιά του Ρέντη όπως εγώ, που ό,τι έχω καταφέρει το πέτυχα δουλεύοντας ακατάπαυστα, δεν υπάρχει άλλη παράταξη αυτή τη στιγμή να με εκφράσει. Και ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει ξεκινήσει μια μεγάλη προσπάθεια αναγέννησης του χώρου, που εκτός από εκφραστής των παραπάνω είναι και η παράταξη που έχει στηρίξει τον πολιτισμό διαχρονικά όσο καμία άλλη. Οφειλα να σταθώ δίπλα του.
Αναλάβατε τον τομέα του Πολιτισμού. Θα είστε και υποψήφιος στις εκλογές;
Οχι. Η εργασία μου είναι πολλή και δεν μπορώ να την αφήσω για να κάνω προεκλογικές εκστρατείες. Με ενδιαφέρει να συνεισφέρω με προτάσεις και λύσεις στα προβλήματα κυρίως των κλάδων του Πολιτισμού και των καλλιτεχνών.
Πώς θα συνδυαστούν οι θεατρικές σας υποχρεώσεις;
Υπάρχει χρόνος για όλα. Θα δουλέψω όσο μπορώ. Αλλωστε, δεν είμαι μόνος, ο Τομέας Πολιτισμού έχει και άλλα εξαιρετικά μέλη, γνώστες των προβλημάτων, η δουλειά μας θα είναι ομαδική.
Το ΠΑΣΟΚ, όμως, δημοσκοπικά φαίνεται λιγάκι στάσιμο. Θα τα καταφέρει να απογειωθεί;
Οι εύκολες απογειώσεις έχουν και απότομες προσγειώσεις. Το θέμα είναι να μιλήσει πολιτικά, εποικοδομητικά, με εφαρμόσιμες προτάσεις και λύσεις, με μια πολιτική πολιτισμού που θα ανταποκριθεί στις σημερινές ανάγκες όλων μας. Οι δημοσκοπήσεις μπορεί να δείχνουν τάσεις, αλλά οι εκλογές μετράνε και όχι οι μετρήσεις.
Με ποιον θα θέλατε να συνεργαστείτε μετά τις εκλογές; ΣΥΡΙΖΑ ή Ν.Δ.;
Αν κατεβαίνεις σε εκλογές και θέλεις να συνεργαστείς με άλλο κόμμα, καλύτερα να πας στο κόμμα αυτό κατευθείαν. Αλίμονο αν το ΠΑΣΟΚ δεν είχε τη δική του αυτόνομη ατζέντα. Ευτυχώς την έχει. Θα κατέβει με στόχο το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, με στόχο την επανασύνδεσή του με πολίτες που απομακρύνθηκαν, αλλά και με τους νέους. Και οι πολίτες θα αποφασίσουν.
Πώς βλέπετε τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη; Τι σας αρέσει και τι σας στενοχωρεί σε αυτήν σήμερα;
Οπωσδήποτε είναι μια καλύτερη διακυβέρνηση σε σχέση με την αλλοπρόσαλλη και αυτοκτονική θητεία του ΣΥΡΙΖΑ. Το ψηφιακό κράτος και η χρηστή διαχείριση στην πολιτιστική κληρονομιά είναι στη σωστή κατεύθυνση των μεταρρυθμίσεων, μεταξύ άλλων. Οπως και η στήριξη του ιδιωτικού τομέα, που διαχρονικά αντιμετωπίζεται με κόμπλεξ και επιφυλακτικότητα. Αλλά θέλω να επισημάνω ότι τις βασικότερες μεταρρυθμίσεις της τις έκανε με τέως στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Βλέπετε, η Δεξιά ποτέ δεν είχε μεταρρυθμιστικό πρόσημο. Και ποτέ δεν είχε οραματική προσέγγιση, αδυνατούσε να δει τη μεγάλη εικόνα των προβλημάτων, αρκούνταν να διαχειρίζεται παραδοσιακές σχέσεις με θεσμούς που τη στήριζαν. Και στον τομέα του σύγχρονου Πολιτισμού ακόμα προσπαθεί να βρει βηματισμό, με αποτέλεσμα θεσμικά οι κλάδοι να μην είναι κατοχυρωμένοι, ακόμα και μετά την πανδημία, που ανέδειξε το πρόβλημα. Και, φυσικά, φαίνεται ότι έχει και αυτή παραδοθεί στην αλαζονεία της εξουσίας.
Η μεγαλύτερη απογοήτευση και η μεγαλύτερη χαρά που πήρατε από την πολιτική ποια ήταν;
Η μεγαλύτερη χαρά ήταν η εκλογή μου. Πιστεύω στην αστική δημοκρατία, πιστεύω στην οικονομική και προσωπική ελευθερία και στο κοινωνικό κράτος, με αξιοκρατία, διάφανη διαχείριση, στην υπηρεσία πρωτίστως του πολίτη. Η μεγαλύτερη απογοήτευση ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ. Ως τέως αριστερός, δεν φανταζόμουν ότι η παράταξη που ψήφιζα για χρόνια θα έπεφτε σε τέτοιο επίπεδο μέσα στη Βουλή, να βρίζονται μεταξύ τους με τον χυδαιότερο τρόπο κατά την ψήφιση του Μνημονίου που οι ίδιοι έφεραν. Χώρια τα ψέματα και το τοξικό κλίμα των συκοφαντιών.
Ολη αυτή η κοινωνική αναστάτωση, που περιλαμβάνει κακοποιήσεις ανηλίκων, γυναικών, ιστορίες επίσης σαν κι αυτές της «Κιβωτού του Κόσμου» κ.λπ., πού πιστεύεται ότι οφείλονται;
Γιατί το κράτος είχε βολευτεί με το να μην ασχολείται με τέτοια ζητήματα, τα είχε αφήσει σε τρίτους. Δεν γνωρίζαμε τι προσωπικό φρόντιζε τα παιδιά, πώς προσλαμβάνονταν, πώς τους φέρονταν, τι γινόταν με τις αναδοχές, όλα ανεξέλεγκτα. Και, από την άλλη, αφήναμε παιδιά να μεγαλώνουν σε ιδρύματα αντί σε οικογένειες. Και όλα αυτά χωρίς λογοδοσία τους πουθενά. Πιο εύκολα μια οικογένεια μπορεί σήμερα να υιοθετήσει παιδάκι από χώρα της Αφρικής παρά από την Ελλάδα. Και πρέπει να αναλάβουμε δράση σε όλους τους τομείς της ανηλικότητας. Από τη βρεφική ηλικία, με τη στήριξη της μητέρας πρωτίστως, το μεγάλωμα των παιδιών στις οικογένειες, μέχρι και τις υποδομές στις πόλεις. Εδώ δεν υπάρχουν πεζοδρόμια να βγει μια μητέρα, ένας μπαμπάς με το παιδί του με το καροτσάκι του για μια βόλτα, τι συζητάμε;
Οι ιστορίες του Φιλιππίδη και του Λιγνάδη έκαναν ζημιά στο θέατρο;
Οχι, έκαναν ζημιά στους ίδιους. Το θέατρο τόλμησε και ύψωσε τη φωνή του.
Η παράσταση «Ασπρο πάτο» είναι μια παράσταση, λέτε, για το τι συμβαίνει όταν χάνεις τον έλεγχο της ζωής σου και πώς επανέρχεσαι. Μπορείτε να μου πείτε πώς επανέρχεσαι όταν χάσεις τον έλεγχο;
Πρέπει να βρεις τον δικό σου τρόπο. Που θα είναι πάντα οι άνθρωποι που σε αγαπούν και όσοι έχουν την ανάγκη σου. Είτε είναι ο/η σύντροφός σου, το γατί σου, ο σκύλος σου, το παιδί σου, αυτούς πρέπει να σκεφτείς για να υπερβείς τον εγωισμό σου. Ζούμε για να αγαπάμε, να φροντίζουμε, να προσφέρουμε. Αυτό μας κρατάει ζωντανούς, ενάντια σε κάθε δυσκολία.
Μιλήστε μου για τη δική σας οικογένεια.
Ο Πάνος και η σύζυγός μου είναι η ολοκλήρωση της ζωής μου. Μου λείπουν όταν εργάζομαι και προσπαθώ να είμαι ο μπαμπάς που θα ήθελα να έχω.
Είστε πολύ ενεργός μπαμπάς. Σας στέρησαν χαρές οι δικοί σας γονείς;
Επειτα από τόσα χρόνια δεν έχει σημασία. Κι εγώ ίσως κάνω λάθη σαν μπαμπάς. Το ζήτημα είναι να θες να διορθώνεις, να έχεις ενσυναίσθηση, να ενθαρρύνεις, να είσαι δίπλα στο παιδί σου ό,τι και αν του συμβεί ή διαλέξει στη ζωή του. Ο πατέρας δεν είναι ούτε αστυνόμος ούτε παπάς ούτε ιεροεξεταστής. Είναι πατέρας.
Ερωτας υπάρχει σήμερα στη ζωή σας;
Εννοείται. Η γυναίκα μου, η Αντιγόνη.
Ποιο σίριαλ αγαπάτε να παρακολουθείτε;
Είμαι φανατικός του «Mandalorian», μου αρέσουν οι μοναχικοί πολεμιστές.
Τηλεοπτικά έχετε κάποια πρόταση καλή εσείς;
Συμμετέχω εδώ και κάμποσο καιρό στη σειρά του ΑΝΤ1 «Εκτός υπηρεσίας», όπου υποδύομαι έναν διεφθαρμένο… βουλευτή. Οπως βλέπετε, δεν χάνω το χιούμορ μου.
Οταν έχετε στενοχώριες σε ποιον ανοίγεστε; Το πρώτο τηλεφώνημα σε ποιον είναι;
Οταν έχω στενοχώριες, ανοίγομαι στον Bruce Springsteen. Δεν τον παίρνω τηλέφωνο (αν και θα ήθελα), αλλά μου τραγουδάει και είναι σαν να μιλάμε.
Μια ευτυχισμένη ημέρα σας τι περιλαμβάνει;
Ξύπνημα οικογενειακό και πρωινό όλοι μαζί. Κατόπιν βόλτα, αν είναι καλοκαιράκι στη θάλασσα, αν είναι χειμώνας στα χιόνια ή σε ένα ωραίο χωριό της Ευρυτανίας. Παιχνίδι με τον Πάνο, φαγητό, διάβασμα, γράψιμο, μουσική και το βραδάκι σινεμά. Και φροντίδα των γάτων μας, φυσικά. Μέρα χωρίς φροντίδα, άλλωστε, είναι χαμένη μέρα. Τι άλλο να επιθυμήσει κανείς για μια όμορφη μέρα;
