Μετά τις τελευταίες εξελίξεις με την προσβολή του έλληνα πρέσβη από τον διεφθαρμένο δικτάτορα του Αζερμπαϊτζάν, Ιλχάν Αλίγιεφ, και τις αποκαλύψεις του newsbreak.gr για τον διαχρονικά βρώμικο ρόλο του Αζερμπαϊτζάν κατά των ελληνικών συμφερόντων και υπέρ της Τουρκίας, οφείλουμε να αποκαλύψουμε ένα γεγονός το οποίο λίγοι Έλληνες γνωρίζουν.
Ενώ λοιπόν πλήθος δυτικών πολιτικών – και δυστυχώς και ελλήνων – διατηρούν στενές σχέσεις με τον διεφθαρμένο φιλότουρκο Αλίεφ, υπήρξε ένας Έλληνας πολιτικός ο οποίος έκλεισε κυριολεκτικά την πόρτα στο Αζερμπαϊτζάν, στον πρόεδρο του και όλους τους αξιωματούχους του επί πέντε ολόκληρα χρόνια.
Μιλάμε φυσικά για τον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, ο οποίος καθόλη τη διάρκεια της θητείας του όχι μόνο δεν δέχτηκε κανέναν Αζέρο αξιωματούχο στο προεδρικό μέγαρο, αλλά αρνήθηκε να επισκεφθεί το Αζερμπαϊτζάν του Αλίεφ, ακόμα και όταν ο τελευταίος για να τον δελεάσει είχε διοργανώσει προς τιμήν του ολόκληρη τελετή, καθιστώντας τον Έλληνα Πρόεδρο της Δημοκρατίας «τιμώμενο πρόσωπο» Στην εθνική εορτή του Αζερμπαϊτζάν, στην πρωτεύουσα Μπακού.
Ο πατριώτης λοιπόν Προκόπης Παυλόπουλος, όχι μόνο αρνήθηκε την πρόσκληση αλλά προτίμησε να επισκεφθεί την Αρμενία! Και δεν μιλάμε για μία απλή επίσκεψη αλλά για μία πολιτική ενέργεια – ορόσημο που σφυρηλάτησε τις θέσεις και σχέσεις των δύο χωρών σε μία συμμαχία για την νέα εποχή. Ο Προκόπης Παυλόπουλος λοιπόν στην Αρμενία όχι μόνο τίμησε τους νεκρούς της αρμένικής γενοκτονίας, αλλά σε μία πύρινη ομιλία του, υποστηρίξει τις Αρμένικες θέσεις για το Ναγκόρνο Καραμπάχ, τεκμηριώνοντας τες μάλιστα με τις πρόνοιες του διεθνούς δικαίου!
Ήταν η πρώτη φορά που ένας ξένος αξιωματούχος έκανε κάτι παρόμοιο. Όχι απλώς να υποστηρίξει τις αρμενικές θέσεις, αλλά μάλιστα να την τεκμηριώσει με ατράνταχτα νομικά επιχειρήματα. Γι’ αυτό και η επίσκεψη του Προκόπη Παυλόπουλου έπαιζε επί μέρες ολόκληρές ως πρώτη είδηση στα αρμένικα μέσα.
Στον αντίποδα, Παρά τις ισχυρές πιέσεις που δεχόταν ο Έλληνας Πρόεδρος της Δημοκρατίας από πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα προκειμένου να δεχθεί τον Αλίεφ στην Ελλάδα ή έστω κάποιον άλλον Αζέρο αξιωματούχο, είπε επί πέντε χρόνια ένα βροντερό όχι.
Και σήμερα, δικαιώνεται!
