Σε μια κατάθεση ψυχής προχώρησε ο Δημήτρης Φιλιππίδης, ανοίγοντας τα χαρτιά του στον Ανέστη Ευαγγελόπουλο για το «Anestea the podcast». Έχοντας περάσει πέντε ολόκληρα χρόνια από τότε που οι καταγγελίες εις βάρος του πατέρα του, Πέτρου Φιλιππίδη, πήραν τον δρόμο της δικαιοσύνης, ο νεαρός καλλιτέχνης βρήκε τη δύναμη να μιλήσει για όσα κουβαλάει μέσα του. Με απόλυτη ειλικρίνεια, αναφέρθηκε αρχικά στα τραύματα της παιδικής του ηλικίας και στο πόσο του έλειπε ο πατέρας του από την καθημερινότητα, εξαιτίας του φορτωμένου προγράμματος που τον κρατούσε μακριά από την οικογένειά του.
«Ήθελα να νιώθω κοντά στον πατέρα μου, αλλά δεν υπήρχε ακριβώς το περιθώριο αυτό, γιατί εργαζόταν πάρα πολύ σκληρά και είχαμε εντελώς διαφορετικά προγράμματα. Έφευγε για γύρισμα το πρωί, που είχα φύγει για να πάω σχολείο και όταν επέστρεφα, είχε ήδη πάει στο θέατρο, ενώ γυρνούσε αφού είχα πέσει για ύπνο. Για αρκετά χρόνια, μέχρι να φτάσω σε μια ηλικία που δεν χρειαζόταν να κοιμάμαι νωρίς, δεν τον έβλεπα.
Υπήρχαν παράπονα, αλλά συνειδητά να του πω ότι έχω ανάγκη να τον βλέπω, νομίζω συνέβη μετά τα 12-14, στη βαριά εφηβεία. Η μαμά μου προσπαθούσε να μας τα βρίσκει, γιατί ειδικά μέχρι να φτάσω σε μια ηλικία που θα ωριμάσω, ήταν πολύ συγκρουσιακή η σχέση με τον πατέρα μου, επειδή είχα παράπονα και έπρεπε να δημιουργήσω ένα πρόβλημα για μένα, ώστε να έχω κάτι να προσδιοριστώ. Προσδιοριζόμουν μέσω του ότι η σχέση με τον πατέρα μου είναι προβληματική, και άρα αυτό με κάνει να νιώθω σημαντικό. Δεν είχα από κάπου αλλού να πιαστώ», ανέφερα χαρακτηριστικά.
Αυτό ήταν και το βασικό μου παράπονο. Ότι μεγαλώνοντας αντιλήφθηκα ότι έχεις χρόνο, φίλε, να διαθέσεις. Και απλά δεν το κάνεις για άλλους λόγους… τους οποίους δεν μπορώ να ξέρω. Δηλαδή δεν ξέρω αν είναι το ναρκισσιστικό κομμάτι, αλλά… τώρα ας πούμε εγώ, που είμαι ένας άνθρωπος που εργάζεται πολύ όχι μόνο στη δουλειά μου, όχι μόνο δηλαδή ως ηθοποιός, έχει χρειαστεί να κάνω πολλές δουλειές, κι άρα έχει χρειαστεί να εργάζομαι πολλές ώρες μέσα στη μέρα. Και αντιλαμβάνομαι ότι αν είχα ένα παιδί, δεν ξέρω κατά πόσο κι εγώ θα του έδινα τον χρόνο που θα ήθελα να μου έχουν δώσει σαν παιδί. Γιατί ξέρεις, πάντα απ’ τη μεριά του παιδιού λες «εγώ όταν γίνω μπαμπάς θα είμαι όλη μέρα με το παιδί μου». Και κάποια στιγμή γίνεσαι και λες… μάλλον δεν θέλω να είμαι όλη μέρα με το παιδί μου» δήλωσε ο 28χρονος ηθοποιός.
Αναφορικά με τις καταγγελίες ενάντια του πατέρα του δήλωσε: «Είχα μία εικόνα ότι κάτι πρόκειται να συμβεί. Αφότου ξεκίνησε η ιστορία με την κυρία Δούκα. Αλλά δεν ήξερα τι… ας πούμε. Δεν ήξερα ακριβώς τι θα είναι, ήξερα ότι θα γίνει κάποια καταγγελία, δεν… δεν ήξερα ακριβώς τι. Στην αρχή νομίζω αυτό που τα κυρίευσε όλα ήταν ο φόβος. Ο φόβος και προσωπικά για το τι θα είμαι ας πούμε, ο γιος αυτουνού που κατηγορείται; Ή ο γιος του – δεν… τώρα καταλαβαίνεις τι θέλω να πω.
Όταν πρωτοέσκασε, αυτομάτως άρχισα να σκέφτομαι τα πιθανά ενδεχόμενα. Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό τη στιγμή της κρίσης (να πας να ρωτήσεις τι συνέβη). Δηλαδή… δεν μπορείς. Δεν μπορώ. Είμαι άνθρωπος που θέλω πρώτα να διαχειριστώ τα πράγματα και μετά να τα συζητήσω.
Αυτή τη διαδικασία την βάζεις λίγο στην άκρη. Δηλαδή λες ότι θα κάνουμε αυτή τη συζήτηση τώρα, και θα επανέλθουμε όταν ξέρουμε λίγο περισσότερο τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Εγώ αυτό έκανα δηλαδή. Έκανα μία συζήτηση σε πρώτη φάση… και τη σταμάτησα εγώ, λέγοντας ότι θα τη συνεχίσουμε. Τώρα πάμε να διαχειριστούμε αυτό που έρχεται. Γιατί… καλώς ή κακώς είμαι και ο πιο ψύχραιμος της οικογένειας. Δηλαδή… κάπως έχω την ψυχραιμία να διαχειριστώ τα πράγματα καλύτερα από τους γονείς μου πλέον. Και για μένα εκεί έρχεται κι η απόδειξη του ότι ενηλικιώθηκα. Ότι… αυτές οι μέρες, ήταν οι μέρες που έγινα μεγάλο παιδάκι πια» εξομολογήθηκε ο Δημήτρης Φιλιππίδης.
«Η πιο έντονη στιγμή… είναι η μέρα της προφυλάκισης. Δηλαδή όταν χρειάστηκε να πάω στη ΓΑΔΑ… για να παραδώσω τα πράγματα για να πάει στην Τρίπολη ο πατέρας μου. Νομίζω δεν έχω βιώσει κάτι πιο έντονο στη ζωή μου από αυτό… Το γεγονός ότι κατηγορείται για αυτά τα αδικήματα… σίγουρα σε φέρνει σε πολύ πιο δύσκολη θέση από ό,τι θα με έφερνε, ένα οικονομικό αδίκημα. Είναι δύσκολα διαχειρίσιμα. Για όλους μας. Είναι αμήχανο. Και για όλους τους εμπλεκόμενους – τους άμεσα, τους έμμεσα. Θεωρώ ότι είναι μια πολύ δύσκολη συνθήκη.
Θα σου πω πολύ ειλικρινά ότι νομίζω ότι αυτό που κράτησε την οικογένεια είναι ένα χαρακτηριστικό – κυρίως της μάνας μου – και κατ’ επέκταση δικό μου… που μου το έχει εμφυσήσει ας πούμε, η μητέρα μου. Δεν φεύγουμε στα δύσκολα. Με τίποτα. Τα έβαλα με τη μητέρα μου, κυρίως σε σχέση με πράγματα του παρελθόντος. Και όσον αφορά τη σχέση τους, την ερωτική ας πούμε… με την έννοια του ζευγαριού. Τη ζωή του ζευγαριού. Εκεί υπήρχαν ας πούμε συγκρούσεις με τη μητέρα μου. Παρόλα αυτά… η μάνα μου προέρχεται από μία οικογένεια πολύ φτωχή. Και πολύ δεμένη. Πάρα πολύ. Και όχι μόνο η μητέρα μου με τις αδερφές της – γιατί έχει δύο αδερφές – και με τους γονείς τους, με την ευρύτερη οικογένεια. Πράγμα το οποίο με ακολουθεί και μένα. Δηλαδή… εμένα, πραγματικά το στήριγμά μου είναι η οικογένειά μου, η ευρύτερη. Τα ξαδέρφια μου, οι θείες μου, οι θείοι μου… το χωριό μου εν γένει – που έχω μιλήσει γι’ αυτό και θα μιλάω για πάντα γι’ αυτό. Είναι ένα safe space πολύ σημαντικό για εμένα. Και ένα σημείο αναφοράς… που μου υπενθυμίζει αυτό το πράγμα: ότι δεν φεύγω στα δύσκολα» συμπλήρωσε ο γιος του Πέτρου Φιλιππίδη.
«Γκρεμίστηκε η εικόνα του πατέρα μου. Πάρα πολύ. Ακόμη και σήμερα δεν αναγνωρίζω τον πατέρα μου. Δηλαδή δεν βλέπω τον ίδιο άνθρωπο. Βλέπω έναν πολύ αποδυναμωμένο άνθρωπο, που έχει χάσει το ταμπεραμέντο του, ας πούμε. Δεν κατεδαφίστηκε απαραίτητα ό,τι σημαίνει ο πατέρας μου. Αλλά ένα πολύ ισχυρό κομμάτι του. Το κομμάτι της δουλειάς, αυτή τη στιγμή, έχει κατεδαφιστεί. Που ήταν πολύ ισχυρό. Ξέρεις… Ένιωθα μία περηφάνια, που ο μπαμπάς μου ήταν αυτός που είναι.
Έχουν γίνει και πολλά λάθη… Εδώ θέλω να επισημάνω το εξής. Ήμουν ο μόνος άνθρωπος που αυτά τα λάθη – αν όχι ο μόνος, μέσα στους τρεις – που αυτά τα λάθη τα εντόπιζα. Τα οποία έχουν να κάνουν με εργασιακά ας πούμε ζητήματα, και κακές συμπεριφορές. Το ότι μπορεί να έχει βάλει τις φωνές, να έχει τσακωθεί με ένα συνάδελφό του, μπορεί να έχει βρίσει έναν συνάδελφό του, μπορεί να έχει τσακωθεί με κάποιον εργαζόμενο του θεάτρου… Αυτά τα γεγονότα, αυτά τα συμβάντα… ήμουν ο μόνος που του μιλούσε γι’ αυτό. Του έλεγε ότι «φίλε… τι κάνεις;» τονίζει ο Δημήτρης Φιλιππίδης.
«Συνήθως απολογούνταν. Και συνήθως απολογούνταν και στους ανθρώπους που εμπλέκονταν ας πούμε σε αυτά τα πράγματα, απλώς… αφού είχε κάνει το λάθος. Το οποίο βέβαια σημαίνει ότι… ο άνθρωπος που του ζητά συγγνώμη… είτε θα τη δεχτεί, είτε όχι. Αλλά είναι ένας άνθρωπος που ζητούσε συγγνώμη. Μου έχει ζητήσει και εμένα συγγνώμη. Είχε αυλή και η αυλή έκανε, αυτό που κάνει συνήθως… εξαφανίζεται. Το οποίο το καταλαβαίνω! Θέλω να πω ότι δεν είναι κάτι που δεν καταλαβαίνω. Απλώς… δεν μου αρέσει. Δεν μου αρέσει η ασυνέπεια. Σαν χαρακτηριστικό γενικότερα. Μπορείς να εύχεσαι να πεθάνω… αλλά θέλω να είσαι συνεπής σε αυτό!
Θεωρώ ότι το γεγονός ότι ταπεινώθηκε αυτός ο άνθρωπος… του κάνει πολύ καλό. Και στο λέω πολύ ειλικρινά. Δεν ξέρω αν αυτός είναι ο τρόπος… και αυτό δεν μπορώ να το κρίνω εγώ το πώς ταπεινώνεται κάποιος… αλλά σαν αποτέλεσμα είναι πολύ χρήσιμο. Είναι μάθημα… και για τον ίδιο – σπουδαίο μάθημα – και για εμένα… και για την οικογένειά μου, και για τη μητέρα μου… και για όλους, θεωρώ. Το σκέφτηκα να τον παρατήσω. Εγώ, προσωπικά. Σκέφτηκα ότι… καταλαβαίνεις… Το ανθρώπινο μυαλό… θα σκεφτεί τα πάντα. Και το δικό μου, τα πάντα. Αλλά δεν… μπορώ. Στο λέω πολύ ειλικρινά. Δεν μπορώ. Και δεν είναι μόνο ο μπαμπάς μου, έτσι; Είναι η πρώην σύντροφός μου, οι φίλοι μου, δεν μπορώ να φύγω! Δεν μπορώ να φύγω από μακριά τους! Ακόμη κι από την πρώην σύντροφό μου τώρα, που, ξέρεις… υποτίθεται ότι όταν χωρίζει ένα ζευγάρι κάπως κόβονται οι σχέσεις. Δεν μπορώ! Θέλω να την προσέχω, ρε παιδί μου! Θέλω να είμαι κοντά της… και να ξέρω, και να ξέρει ότι αν χρειαστεί κάτι… θα είμαι εκεί» τόνισε ο Δημήτρης Φιλιππίδης.
«Είμαι περήφανος που ο πατέρας μου αλλάζει. Και είναι αληθινή αυτή η αλλαγή. Θεωρώ ότι είναι πολύ δύσκολο πράγμα αυτό» καταλήγει ο ηθοποιός.
Οι άνθρωποι που έμειναν και δεν έμειναν στο πλευρό της οικογένειας Φιλιππίδη
Στη συνέχεια της συνέντευξης, ο Δημήτρης Φιλιππίδης σχολίασε τη στάση του περιβάλλοντός τους απέναντι στην οικογένεια. Σημείωσε ότι αρκετοί άνθρωποι απομακρύνθηκαν μετά τις καταγγελίες, ωστόσο υπήρξαν και ορισμένοι που επέλεξαν να παραμείνουν στο πλευρό τους καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
«Έχω υπάρξει πολύ γενναιόδωρος με ανθρώπους αυτού του κύκλου, απ’ τους οποίους έχω μηνύματα σε screenshot, που εκθειάζουν τον πατέρα μου σαν άνθρωπο, πριν συμβούν όλα αυτά και λένε ότι είναι περήφανοι που είναι φίλος τους. Μία εβδομάδα αφού συνέβη αυτό το πράγμα έχουν απαρνηθεί τη φιλική τους σχέση και έλεγαν πως ήταν μόνο επαγγελματικό, ενώ ξέρω πολύ καλά και έχω μηνύματα ότι δεν είναι έτσι. Για μένα αυτή η συμπεριφορά είναι πραγματικά ανήθικη», ανέφερε αρχικά.
«Στα δύσκολα έμειναν άνθρωποι που δεν περίμενα ότι θα μείνουν, γιατί δεν φαίνονταν να είναι τόσο κοντά. Με έχουν στηρίξει άνθρωποι που δεν έχω καμία σχέση μαζί τους. Απομακρύνθηκαν άνθρωποι από τον στενό μου κύκλο, απαρνήθηκαν τις σχέσεις που είχαμε, και με τον πατέρα μου. Αλλά το σύμπαν νομίζω ότι εξισορροπεί τα πράγματα και μου έστειλε ανθρώπους που δεν με γνώριζαν, δεν τους γνώριζα και ο τρόπος με τον οποίο μου στάθηκαν είναι σπουδαίος», πρόσθεσε.
Και συμπλήρωσε: «Με συγκινεί βαθιά αυτό. Μιλάμε για ανθρώπους που δεν σου πάει το μυαλό. Μια οικογένεια τσιγγάνων ας πούμε. Μου στάθηκαν σε μια πολύ δύσκολη μέρα για μένα, γνωριστήκαμε στο δικαστήριο και είχαν δίκη δίπλα. Με πλησίασε ένας άνθρωπος από αυτή την οικογένεια και μου μίλησε τόσο βαθιά, τόσο ειλικρινά, με δυνάμωσε στιγμιαία. Η στήριξή τους δεν έχει να κάνει μόνο με αυτό, αλλά και με άλλα πράγματα, και θέλω να τους ευχαριστήσω δημόσια για τη στάση τους. Είναι και άλλοι, όποιος έχει σταθεί με οποιονδήποτε τρόπο, τον ευχαριστώ απ’ τα βάθη της καρδιάς μου».
«Μας βοήθησαν και οικονομικά. Ήταν παραπάνω τα φορτιά απ’ όσα μπορούσε να αντέξει η οικογένεια. Κι εδώ επίσης έρχεται το μεγάλο ελάττωμα του επαγγέλματος, η αβεβαιότητα. Δεν υπάρχει καμία σταθερότητα σε αυτό το πράγμα και η πιο τρανή απόδειξη είναι το παράδειγμα του πατέρα μου. Μιλάμε για έναν άνθρωπο που έχει βγάλει πολλά χρήματα από αυτή τη δουλειά, όμως αυτό δεν συνεπάγεται ότι εγώ μεγάλωσα με την πολυτέλεια που φαντάζονται οι άνθρωποι», δήλωσε ο Δημήτρης Φιλιππίδης.
Και κατέληξε: «Υπάρχουν άνθρωποι που βοήθησαν, και άλλοι που γύρισαν την πλάτη και δεν θέλουν καμία εμπλοκή. Το καταλαβαίνω και αυτό. Αλλά όσοι βοήθησαν, αυτό μου έδινε εμένα κυρίως ανάσα, γιατί καλώς ή κακώς πρέπει να ζω μια οικογένεια. Δεν μπορείς να βασίζεσαι για πάντα στη βοήθεια, δεν είναι ένα πάγιο που θα έχεις για την υπόλοιπη ζωή σου».
Δείτε επίσης:
- «Στην αρχή ήταν πολύ τρομακτικό» – Ο Δημήτρης Φιλιππίδης για τον πατέρα του και τη φυλάκιση
- Μαριάννα Τουμασάτου για τη συνεργασία της με τον γιο του Πέτρου Φιλιππίδη – «Δεν φέρει καμία ευθύνη»
