Από πολύ μικρή ηλικία, η Κρίστελ Καπερώνη μυήθηκε στην μαγεία της υποκριτικής και του θεάτρου. Αφού αποφοίτησε από τη δραματική σχολή Αθηνών, «Γιώργος Θεοδοσιάδης», έκανε τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα, κερδίζοντας τις καλύτερες εντυπώσεις του κοινού αλλά και τον σεβασμό των συναδέλφων της. Όπως αναφέρει η ίδια, η τριβή της με τον χώρο από παιδί, την βοήθησε να αντιληφθεί πρόωρα τις δυσκολίες που υπάρχουν πίσω από τα λαμπερά φώτα της σκηνής, γεγονός που την έκανε και να «ερωτευτεί» το θέατρο.
Η Κρίστελ Καπερώνη αυτή την περίοδο εμφανίζεται στην «Νιζίνσκι: Η προφητεία της φωτιάς» η οποία παίζεται για 2η συνεχόμενη σεζόν στο Θέατρο TempusVerum – Εν Αθήναις σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λάλου.
- Συνέντευξη στην Πωλίνα Χρήστου
Κυρία Καπερώνη, τι ακριβώς πραγματεύεται το έργο;
Βρισκόμαστε στα τέλη του 1920. Παρακολουθούμε, περίπου, έναν χρόνο από τη ζωή του Νιζίνσκι μέσα στο ψυχιατρείο. Εκεί όπου έγραψε και τα γνωστά Ημερολόγιά του, περιγράφοντας την είσοδό του στην σχιζοφρένεια.
Ποιος είναι ο ρόλος σας και ποιοι οι υπόλοιποι συντελεστές;
Ο ρόλος που έχω αναλάβει είναι της Ρομόλα, συζύγου του μεγαλοφυή χορευτή και χορογράφου Βάσλαβ Νιζίνσκι. Η παράσταση – performance είναι μια έρευνα πάνω στα όρια του φανταστικού και της πραγματικότητας. Στην παράσταση παίζουν οι Αντίνοος Αλμπάνης , Νικόλας Παπαδομιχελάκης, Γιάννης Κατσιμίχας, Νίκος Χορταριάς.
Πως εξελίσσεται η θεατρική δραστηριότητα εν μέσω πανδημίας;
Νομίζω πως το θέατρο προσπαθεί να ανακάμψει όπως και τα πάντα αυτή την στιγμή. Το βέβαιο είναι πως όλοι έχουμε γυρίσει με τρομερή όρεξη για δουλειά.
Πόσο επηρέασε τη ζωή σας η η δύσκολη αυτή περίοδος της πανδημίας;
Πολύ. Αισθάνομαι πως με μεγάλωσε. Με ωρίμασε με ένα τρόπο. Και η αλήθεια είναι ότι μέσα από όλα τα κακά της πανδημίας ο χρόνος που πήρα κάνοντας ένα βήμα πίσω βλέποντας τι έχω κάνει σήμερα μου έδωσε τον χώρο να προσπαθήσω να αλλάξω όσα με θύμωναν και με στεναχωρούσαν. Και επίσης έμαθα να μαγειρεύω!
Ποιο ρόλο έπαιξε η προσωπικότητα και η επαγγελματική δραστηριότητα της μητέρας σας Γιούλης Ηλιοπούλου, ώστε να ακολουθήσετε την υποκριτική;
Η προσωπικότητα της μητέρας μου έπαιξε ρόλο στον τρόπο που αντιμετωπίζω την ζωή αλλά και την δουλειά. Η αλήθεια είναι πως ζώντας μέσα στα θέατρα και στα πλατό από μωρό είχα μια πολύ καθαρή εικόνα του τι σημαίνει αυτή η δουλειά. Ήξερα πως δεν είναι μόνο φώτα και λάμψη. Κι αυτό είναι που με έκανε να ερωτευτώ το θέατρο. Η δυσκολία του. Και η μαγεία του.
Διαβάζοντας το βιογραφικό σας, παρατηρούμε ότι συμμετέχετε σε «αντισυμβατικά» έργα που ωστόσο αποτελούν πρόταση για το θέατρο. Είναι επιλογή σας να δοκιμάζετε τον εαυτό σας;
Επιλογή μου είναι οι συνεργάτες μου. Είναι σημαντικότεροι για μένα οι άνθρωποι που αποτελούν μια παράσταση από το έργο η τον ρόλο. Και η αλήθεια είναι πως οι άνθρωποι που έχω συνεργαστεί δεν βολεύονται στο εύκολο και δεν ακολουθούν συνταγές. Κι αυτό με εξιτάρει.
Θέατρο, τηλεόραση ή, κινηματογράφος;
Όλα. Με αξιόλογους συνεργάτες όλα.
Έχετε βρεθεί ποτέ στη δυσάρεστη θέση να αντιμετωπίσετε προκλήσεις από το άλλο φύλο; Πιέσεις, απειλές, εκφοβισμούς; Ποια είναι η θέση σας για όσα έχουν καταγγείλει συνάδελφοί σας;
Είμαι από τους τυχερούς του επαγγέλματος που ποτέ δεν βρέθηκαν σε τέτοια θέση. Πιστεύω πως οι καταγγελίες ήταν μια αρχή για να καθαρίσει λίγο η δουλειά μας από ανθρώπους σαν κι αυτούς. Και εύχομαι πραγματικά μετά από την αρχή αυτή να μην φοβάται κανείς πια να μιλήσει.
Υπάρχουν κάποια επαγγελματικά σχέδια για το άμεσο μέλλον;
Σχεδιάζω κάποια πράγματα. Πολλά και διαφορετικά που όμως ακόμα είναι σε πολύ αρχικό στάδιο.
Και τι λέτε στον εαυτό σας στα δύσκολα;
Όλα καλά θα πάνε. Στο τέλος όλα θα πάνε καλά.
