Ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη προσπαθεί, έστω και καθυστερημένα, να υψώσει αναχώματα στην παράνομη μετανάστευση, η Ισπανία του Πέδρο Σάντσεθ φαίνεται να ακολουθεί μια μοναχική και εξαιρετικά αμφιλεγόμενη πορεία, μετατρέποντας τη χώρα στον κύριο πόλο έλξης μεταναστευτικών ροών για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τα στοιχεία για το 2026 αποκαλύπτουν μια εικόνα που προκαλεί έντονο προβληματισμό: η Ισπανία ευθύνεται για το ένα τρίτο της συνολικής αύξησης του ξένου πληθυσμού σε όλη την ΕΕ, την ώρα που το 20,3% των κατοίκων της είναι πλέον γεννημένοι στο εξωτερικό.
Η μαζική νομιμοποίηση 500.000 ατόμων ως «μαγνήτης» εισροών
Το πλέον προκλητικό στοιχείο στην ατζέντα της κυβέρνησης Σάντσεθ είναι το σχέδιο για τη μαζική νομιμοποίηση τουλάχιστον 500.000 παράνομων μεταναστών. Πρόκειται για μια κίνηση που, σύμφωνα με επικριτές, λειτουργεί ως ο απόλυτος «παράγοντας έλξης» (pull factor), στέλνοντας το μήνυμα στα κυκλώματα των διακινητών ότι η παρανομία τελικά επιβραβεύεται με ευρωπαϊκά χαρτιά.
Αυτή η «πολιτική των ανοιχτών θυρών»:
- Υπονομεύει την ευρωπαϊκή ασφάλεια, καθώς η Ισπανία καθίσταται η αδύναμη κρίση της ζώνης Σένγκεν.
- Ενθαρρύνει νέα επικίνδυνα ταξίδια στη Μεσόγειο και τον Ατλαντικό, αφού η προοπτική της νομιμοποίησης εκμηδενίζει κάθε έννοια αποτροπής.
- Δημιουργεί τεράστια πίεση στις δημόσιες υποδομές, την υγεία και την παιδεία, οι οποίες καλούνται να απορροφήσουν εκατοντάδες χιλιάδες άτομα χωρίς προηγούμενο σχεδιασμό.
Δημογραφική αντικατάσταση και οικονομική αστάθεια
Τα νούμερα της Eurostat είναι αμείλικτα: η πληθυσμιακή αύξηση της Ισπανίας βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στη μετανάστευση, την ώρα που οι γεννήσεις των γηγενών Ισπανών καταρρέουν. Αντί η κυβέρνηση να επενδύσει σε πολιτικές στήριξης της οικογένειας και κίνητρα για την αύξηση των γεννήσεων, επιλέγει την «εύκολη» αλλά επικίνδυνη λύση της εισαγωγής πληθυσμών.
Με 700.000 νέους ξένους κατοίκους μέσα σε μόλις ένα έτος (2024-2025), η κοινωνική συνοχή της χώρας δοκιμάζεται σκληρά. Η στρατηγική του Σάντσεθ να παρουσιάζει τη μετανάστευση ως τη μοναδική λύση για το γηρασμένο πληθυσμό θεωρείται από πολλούς ως μια ομολογία αποτυχίας, που υποθηκεύει το μέλλον της Ισπανίας και μεταβάλλει βίαια την πολιτισμική και κοινωνική της ταυτότητα, μετατρέποντας τη χώρα σε ένα εργαστήριο κοινωνικής μηχανικής με αβέβαιη κατάληξη.
Δείτε επίσης:
- Ισπανία: Νομιμοποίηση έως 800.000 παράνομων μεταναστών – Κάλεσμα για «αναστολή της Σένγκεν»
- ΕΕ: Ιστορικό ρεκόρ με 64,2 εκατομμύρια μετανάστες – Ποια χώρα βρίσκεται στην κορυφή
- Ισπανία: Σκάνδαλο με μάσκες κατά την πανδημία του Covid απειλεί τη σταθερότητα της κυβέρνησης
